Weaselteo
@Phidas
Ben cenneti hep bir çeşit kütüphane olarak düşlemişimdir. J.L Borges
Uludağ Üniversitesi-Tarih/Anadolu Üniversitesi-Sosyal Hizmet/Adnan Menderes Üniversitesi-Tarih Yüksek Lisans
715 okur puanıAralık 2016 tarihinde katıldı
Öncelikle belirtmeliyim ki oldukça kültürlü bir insanın, çok ince bir zekanın ürünü olduğu daha ilk sayfalardan kendini belli eden bu eserle tanıştığıma gerçekten çok memnun kaldım. Çok meşgul olduğum ve moralimin de bozuk olduğu bir zamanda olmama rağmen göz gezdirip bir kenara bırakamadım. Hadi iki üç sayfa okuyayım diye elime aldığım vakit bir bakıyorum ki hiç farkında olmadan 20 sayfa okumuşum bile.
O kadar akıcı ve sürükleyici bir eser ki... Merak son sayfaya kadar okuyucunun yakasını bırakmıyor. Bu nedenle hiçbir sayfasında sıkılmak mümkün değil. Sürpriz finaliyle de insanı şaşırtıyor. Hatta bu bakımdan son zamanlarda okuduğum kitaplar arasında beni en çok mutlu edenlerden biri.
Anlatımın inceliği de insanı eserin içine çeken unsurlardan bir diğeri. Beni kitabın birçok konuda bilgi içermesi de çok etkiledi açıkçası. Sırf bunu bilsem, bu sebeple bile okuyabilirdim.
Karakterlerin işlenişi çok özenli; her biri hayatlarıyla, geçmişleriyle, travmalarıyla, aşkları, zevkleri, günahları ve korkularıyla detaylı bir şekilde karşımızda. Yan karakterler bile es geçilmemiş, okurken hepsine aynı derecede önem verildiğini görüyoruz. Mekan tasvirlerinin oldukça kuvvetli olduğunu da belirtmeliyim. Bu detaylar okurken insana karakterlerle birlikte orada, o anda yaşadığını hissettiriyor.
İstanbul’u sevenler bu eserle birlikte bir kere daha İstanbul’a aşık olacaklardır, tasvirler o denli büyüleyici çünkü.
Velhasıl çok iyi kurgulanmış, harika bir polisiye olduğunu düşünüyorum. Film izler gibi okunuyor; hatta filmi çekilmeli bence. Yazarın üslubuna bayıldım. Edebi yönü oldukça güçlü. Böyle kültürlü ve yetenekli bir yazarla tanıştığım ve eseriyle beni tanıştırdığı için oldukça mutluyum. Merak edenlere hiç vakit kaybetmeden bu eseri okumalarını tavsiye ederim. Sevgiyle ve kitaplarla
Ne güzel şeydi iyilik yapmak, ne güzel şeydi bir insanla neşeyi bölüşmek, ona kalbini açmak, ona gönül gözüyle bakmak...
Hâlâ ön güverteden denizi izliyor, çocukça bir istekle yunuslar görmeyi arzuluyordu.
Başını suyun üzerine çıkartan bir kaplumbağa da olurdu.
Yeter ki bir şey içindeki çocuğa dokunsundu.
Dokunsun ve onu hüngür hüngür ağlatsın...
Geceden kalma simsiyah bulutların altı denizlerin en derin, en merak uyandırıcı yeri gibi lacivertti. Günün ağarmasından önce gece karanlığının yerini bu göz alıcı renk alırdı. hele birde yıldızlar eşlik ediyorsa kendisine, gök kubbe safir bir gerdanlığın üzerinde ışıldayan pırlantalar misali masalımsı bir güzellikler parlardı.