Weaselteo
@Phidas
Ben cenneti hep bir çeşit kütüphane olarak düşlemişimdir. J.L Borges
Uludağ Üniversitesi-Tarih/Anadolu Üniversitesi-Sosyal Hizmet/Adnan Menderes Üniversitesi-Tarih Yüksek Lisans
714 okur puanı
Aralık 2016 tarihinde katıldı
Şiir severim ama diğer türler arasında en sevdiğimin şiir olduğu söylenemez. Yine de eser, kapağını aralayınca bana kendini merakla okuttu. Önsözü bile çok hoş.
İnsanın hem iç dünyasına seslenen hem de dış dünyayı eleştiren şiirlerden oluşuyor. İnsanı düşündürüp bu iki konu arasında seyrüsefer etmemize neden oluyor. Yazar, hem modern şiire hem de uyaklı kafiyeli eski tarz şiire hakim olduğunu vermiş olduğu eserlerle açıkça ortaya koymuş. Eski tarz şiire uzak olsam da oldukça beğendim ve başarılı buldum.
Velhasıl keyifle okuduğum düşündürücü bir eserdi. Şiir severlere ısrarla tavsiye eder, yazarına beni eseriyle tanıştırdığı için teşekkür ederim.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
37 yaşında zatürreden ölen ve ölümünden ancak 100 yıl sonra ünlü olan bir Japon yazarın eseri olması beni cezbetti ve kitaba başladım. Aslında hikayeler 8-12 yaş çocuklar için yazılmış. Her öyküde hayvanlar insanlar gibi giyiniyor ve onlar gibi davranıyorlar. Ancak çocuk kitabı olduğuna bakmayın, çok hoş. Benim gibi keyifli vakit geçirmek isteyen ve Japon edebiyatından hoşlanan biriyseniz bir göz atın derim.
Sevgiyle ve kitaplarla kalın.
Dolu dolu bir kitap
Kitabı okumaya çok yoğun ve sıkıntılı bir zamanımda başladım. Tatile çıkarken de hazırlamış olmama rağmen evde unutunca ancak dönünce bitirebildim. Fakat iyi ki okumuşum dediğim kitapların arasında yerini aldı. Gerek hikayesiyle, gerek üslubuyla beni zenginleştiren bir eser oldu çünkü.
Yazım tarzı normal romanlardan farklı, herkes yaşadığını kendi ağzından anlatıyor. Bu detay benim çok hoşuma gitti. Büyük aksiyonlar olmadan merakı hep canlı tutuyor. Eserle ilgili ayrı bir güzellik de yer yer faydalı bilgiler içeriyor olması. Bir tarihçi olarak bu benim çok ilgimi çekti.
Roman bir fotoğraf ile başlıyor ve onun hikayesi etrafında şekilleniyor. O fotoğraftan tıpkı yazarın zarif bir şekilde anlattığı Tuna gibi bir nehir akıyor sanki okuyucuya doğru. Kelimelerden oluşan o nehirde kaç göç hikayesi, dünyanın başka köşelerinden hikayeye katılan kaç insan selam veriyor bize... Kurgu çok güzel. Gerçekten muazzam. Son kısmın hikayeye bağlanışı bile harika.
Velhasıl yazarına beni bu eserle tanıştırdığı için çok teşekkür eder, eseri ısrarla tavsiye ederim. Sevgiyle ve kitaplarla kalın.
Çok beğendiğim bu kitapla tanışma hikayem bir kitapsever olarak çok heyecanlı oldu. Bir siteden okuma listemde biriken kitapları almak için sepet yaparken aşağıda bir öneri belirdi. Öncelikle kapak resmi ilgimi çekti; önde bir adam ve arkada bir at... Tamamen gri bir resim ve üzerlerinde belli belirsiz mor ışıklar. Daha ismini görmeden adamın çok sevdiğim bir yazar olan Cengiz Aytmatov olduğunu fark ettim. İsmini de görünce kitaba aşık oldum: "Bozkırın İnsanlık Türküsü Cengiz Aytmatov" Hemen sepete attım. Yazarının kim olduğunun ise ancak kitap elime geçince farkına vardım. Meğer bu eser, bu platformda gördüğüm; yazılarını, yorumlarını okuduğum Samsunlu yazar Mehmet Yılmaz'ınmış. Derhal okumaya başladığım bu eseri çok beğendim. Aytmatov hakkında bilmediğim şeyler öğrendim. Okuduğum eserleri anlatılırken tekrar o eserleri okuduğum zamanlara gittim. İlk okuduğum eseri Toprak Ana idi. Bir hasat zamanı okumuştum; hayata bakışım değişmişti. Aylarca etkisinden kurtulamamış yazarın diğer eserlerini okumama da vesile olmuştu. Mehmet Yılmaz'ın da okuduğu ilk Aytmatov eserinin Toprak Ana olması hoş bir tesadüftü. Kendisinin yıllarca öğretmenlik yaptığı Sinop'un Durağan ilçesinden çok değerli bir arkadaşa sahip olmam da benim için bir başka hoşluktu sanırım. Uzatmayayım Mehmet Yılmaz sayesinde Aytmatov'un okumayı ertelediğim eserlerine öncelik vermem gerektiğini hissettim. Velhasıl bu kitabı okumak benim için çok faydalı ve keyifliydi. Yazarının emeğine, yüreğine ve Aytmatov sevgisine sağlık. Aytmatov severlere ısrarla tavsiye edilir.
Bozkırın İnsanlık Türküsü - Cengiz AytmatovMehmet Yılmaz (Samsunlu) · Gufo Yayınları · 202143 okunma
Öncelikle belirtmeliyim ki oldukça kültürlü bir insanın, çok ince bir zekanın ürünü olduğu daha ilk sayfalardan kendini belli eden bu eserle tanıştığıma gerçekten çok memnun kaldım. Çok meşgul olduğum ve moralimin de bozuk olduğu bir zamanda olmama rağmen göz gezdirip bir kenara bırakamadım. Hadi iki üç sayfa okuyayım diye elime aldığım vakit bir bakıyorum ki hiç farkında olmadan 20 sayfa okumuşum bile.
O kadar akıcı ve sürükleyici bir eser ki... Merak son sayfaya kadar okuyucunun yakasını bırakmıyor. Bu nedenle hiçbir sayfasında sıkılmak mümkün değil. Sürpriz finaliyle de insanı şaşırtıyor. Hatta bu bakımdan son zamanlarda okuduğum kitaplar arasında beni en çok mutlu edenlerden biri.
Anlatımın inceliği de insanı eserin içine çeken unsurlardan bir diğeri. Beni kitabın birçok konuda bilgi içermesi de çok etkiledi açıkçası. Sırf bunu bilsem, bu sebeple bile okuyabilirdim.
Karakterlerin işlenişi çok özenli; her biri hayatlarıyla, geçmişleriyle, travmalarıyla, aşkları, zevkleri, günahları ve korkularıyla detaylı bir şekilde karşımızda. Yan karakterler bile es geçilmemiş, okurken hepsine aynı derecede önem verildiğini görüyoruz. Mekan tasvirlerinin oldukça kuvvetli olduğunu da belirtmeliyim. Bu detaylar okurken insana karakterlerle birlikte orada, o anda yaşadığını hissettiriyor.
İstanbul’u sevenler bu eserle birlikte bir kere daha İstanbul’a aşık olacaklardır, tasvirler o denli büyüleyici çünkü.
Velhasıl çok iyi kurgulanmış, harika bir polisiye olduğunu düşünüyorum. Film izler gibi okunuyor; hatta filmi çekilmeli bence. Yazarın üslubuna bayıldım. Edebi yönü oldukça güçlü. Böyle kültürlü ve yetenekli bir yazarla tanıştığım ve eseriyle beni tanıştırdığı için oldukça mutluyum. Merak edenlere hiç vakit kaybetmeden bu eseri okumalarını tavsiye ederim. Sevgiyle ve kitaplarla
