Karabasanlar
Veysel NazlıYazar:
Veysel Nazlı
Tahmini Okuma Süresi:
1 sa. 52 dk.
Sayfa Sayısı:
66
Basım Tarihi:
Eylül 2024
Yayınevi:
Filtresiz Kitap
ISBN:
9786259441863
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
Karton kapak
Sıralamalar
Yorumlar ve İncelemeler
Karabasanlar, Bingöl'de doğan, İngiliz Dili ve Edebiyatı bölümü mezunu, 2021 yılında 
Dev Aynasında Bir Pire adlı şiir kitabı, 2022’de 
Dağılma isimli romanı ve 2024 yılında ise Karabasanlar adlı ikinci şiir kitabını yayınlayan Şair Veysel Nazlı'nın şiir kitabıdır.
Şiir kitabını büyük bir keyifle okudum. Çok beğendim. Harika ve çok duygu yüklü şiir kitabı. Muhakkak okumanızı tavsiye ediyorum.
KarabasanlarVeysel Nazlı tarafından kaleme alınan Karabasanlar, şiir ve derin iç gözlem metinlerinden oluşan bir eser.
Eser, güçlü bir iç hesaplaşma ve dış dünyaya yönelik keskin bir eleştiri barındırıyor.
Karabasanlar, şairin dış dünyaya ve kendi içine yönelik keskin, tavizsiz ve edebi eleştirileriyle dolu. Eserin dili, manevi derinlik ile modern çağın karmaşası arasında bocalayan bir ruh halini yansıtıyor.
Kitap, okuyucuyu hem evrensel hem de kişisel bir acının ve kâbusun karanlık sularına davet ediyor.
Karabasanlar adında olduğu gibi okuru karamsar bir durumda bıraksada,
Mahzuni Şerif Ozanımızın ifadesiyle
Mahzuni Şerifim dindir acını
Bazen acılardan al ilacını dediği gibi.
Acılarımız da sevinçlerimiz gibi hayatımızın birer gerçeği.
Yazarlık yolunda edebi eserlerinin daha çokça üreteceği başarılı yarınlar dilerken, genç öğretmenimiz,
Sn.Veysel Nazlı beye teşekkürlerimi arz ediyorum.Şiir
Veysel Nazlı tarafından kaleme alınan Karabasanlar, şiir ve derin iç gözlem metinlerinden oluşan bir eser.
Eser, güçlü bir iç hesaplaşma ve dış dünyaya yönelik keskin bir eleştiri barındırıyor.
Karabasanlar, şairin dış dünyaya ve kendi içine yönelik keskin, tavizsiz ve edebi eleştirileriyle dolu. Eserin dili, manevi derinlik ile modern çağın karmaşası arasında bocalayan bir ruh halini yansıtıyor.
Kitap, okuyucuyu hem evrensel hem de kişisel bir acının ve kâbusun karanlık sularına davet ediyor.
Karabasanlar adında olduğu gibi okuru karamsar bir durumda bıraksada,
Mahzuni Şerif Ozanımızın ifadesiyle
Mahzuni Şerifim dindir acını
Bazen acılardan al ilacını dediği gibi.
Acılarımız da sevinçlerimiz gibi hayatımızın birer gerçeği.
Yazarlık yolunda edebi eserlerinin daha çokça üreteceği başarılı yarınlar dilerken, genç öğretmenimiz,
Sn.Veysel Nazlı beye teşekkürlerimi arz ediyorum.
Şiirle mesafeli olduğunu sanan biri için bile güzeldi.. Bu zamanda yeni yetme şairlerin kelimeleri eğip bükerek zoraki bir şeyler yazmasına katlanamazken bir önyargıyı kırmış oldum belki de Veysel Nazlı ile. Kitap zaten vurarak başladı. Sonra o etkiyle okurken çoğu yerde kendine rastlıyor insan.. İntihal sanılmaması için yerinde dipnotlarla, yer yer ünlü şairlerin kulaklarını çınlatarak, bazen çok eskiye giderek akıp gitti. Hem bir yazar hem de bir şair kimlikle tanıştığım için mutlu oldum vesselam.
Veysel Nazlı ile. Kitap zaten vurarak başladı. Sonra o etkiyle okurken çoğu yerde kendine rastlıyor insan.. İntihal sanılmaması için yerinde dipnotlarla, yer yer ünlü şairlerin kulaklarını çınlatarak, bazen çok eskiye giderek akıp gitti. Hem bir yazar hem de bir şair kimlikle tanıştığım için mutlu oldum vesselam.
Şiir severim ama diğer türler arasında en sevdiğimin şiir olduğu söylenemez. Yine de eser, kapağını aralayınca bana kendini merakla okuttu. Önsözü bile çok hoş.
İnsanın hem iç dünyasına seslenen hem de dış dünyayı eleştiren şiirlerden oluşuyor. İnsanı düşündürüp bu iki konu arasında seyrüsefer etmemize neden oluyor. Yazar, hem modern şiire hem de uyaklı kafiyeli eski tarz şiire hakim olduğunu vermiş olduğu eserlerle açıkça ortaya koymuş. Eski tarz şiire uzak olsam da oldukça beğendim ve başarılı buldum.
Velhasıl keyifle okuduğum düşündürücü bir eserdi. Şiir severlere ısrarla tavsiye eder, yazarına beni eseriyle tanıştırdığı için teşekkür ederim.
Karabasanlar...·66 syf.·Şiir
10/10
2024 33. kitabı
Bu, ilk göz ağrım Dev Aynasında Bir Pire 'den sonraki ikinci şiir kitabım.
Oldukça acele ile çıkmış bir kitaptı, çıraklık eserim idi ama her daim benim için özel bir kitap olarak kalacak. :)
Şimdi sıra Karabasanlar 'da . Ağzım yanmıştı bir kere, aceleye getirmek olmazdı. Her harfini hissede hissede yazdım, kalbimin ve zihnimin kapılarını ardına dek açtım ve nakşettim sözcükleri, kâğıda üfledim.
Karanlıkla epey sohbet ettik, -karanlıkla hep sohbet ederiz- bir harf ben yazdım, bir harf de o. Zihnimin tüm karmaşıklığını, gönlümün saflığını işledim kâğıda, çoğu zaman isyanlar etse de sonunda razı geldi bana ve böylelikle karabasanlar çıktı ortaya.
Bazı şeyler peşimi hiç bırakmıyor şu hayatta, bunu sizlere anlatmak, biraz olsun rahatlamak istedim ama nafile. Açtım ağzımı ve yumdum gözümü, konuştukça konuştum. Konuştukça karardım, karardıkça karaladım, ben karardıkça karaladı Karabasanlar. İşin doğrusu, isminin hakkını veriyorlar.
Çoğu zaman zihnimden dışarı çıkmama izin vermiyorlar, var güçleri ile beni içeri itiyorlar. Onlara karşı koymak ne kadar güç bir bilseniz. Bunları neden anlattım bilmiyorum, belki bir şeylerin farkına varın diye, ben karardım, siz de kararın diye. Karanlığa sizi de çekeyim diye, karanlığa sizi de çeksinler diye. Hep birlikte kararalım diye.
Herkesin içinde bir Karabasan vardır, benim içimde sayısız tane var. Belki de... Belki de henüz bunun farkında değilsinizdir, bir zamanlar ben de öyleydim. Aslında ben hep farkındaydım. Bunu sizlerin de bilmesi gerekir, onlar sizsiz, siz onlarsız yaşayamazsınız. Kendinizi tanımalısınız. Açın kulağınızı da kulağınıza fısıldasınlar, bırakın ruhunuza dolsun karanlık.
Ürpertici mi geldi? Meraklanmayın, insan bir süre sonra alışıyor. Alışmamanızı isterdim ama gönlüm el vermiyor.
Basa basa yürürlerken karlarıma ve
Dev Aynasında Bir Pire 'den sonraki ikinci şiir kitabım.
Oldukça acele ile çıkmış bir kitaptı, çıraklık eserim idi ama her daim benim için özel bir kitap olarak kalacak. :)
Şimdi sıra Karabasanlar 'da . Ağzım yanmıştı bir kere, aceleye getirmek olmazdı. Her harfini hissede hissede yazdım, kalbimin ve zihnimin kapılarını ardına dek açtım ve nakşettim sözcükleri, kâğıda üfledim.
Karanlıkla epey sohbet ettik, -karanlıkla hep sohbet ederiz- bir harf ben yazdım, bir harf de o. Zihnimin tüm karmaşıklığını, gönlümün saflığını işledim kâğıda, çoğu zaman isyanlar etse de sonunda razı geldi bana ve böylelikle karabasanlar çıktı ortaya.
Bazı şeyler peşimi hiç bırakmıyor şu hayatta, bunu sizlere anlatmak, biraz olsun rahatlamak istedim ama nafile. Açtım ağzımı ve yumdum gözümü, konuştukça konuştum. Konuştukça karardım, karardıkça karaladım, ben karardıkça karaladı Karabasanlar. İşin doğrusu, isminin hakkını veriyorlar.
Çoğu zaman zihnimden dışarı çıkmama izin vermiyorlar, var güçleri ile beni içeri itiyorlar. Onlara karşı koymak ne kadar güç bir bilseniz. Bunları neden anlattım bilmiyorum, belki bir şeylerin farkına varın diye, ben karardım, siz de kararın diye. Karanlığa sizi de çekeyim diye, karanlığa sizi de çeksinler diye. Hep birlikte kararalım diye.
Herkesin içinde bir Karabasan vardır, benim içimde sayısız tane var. Belki de... Belki de henüz bunun farkında değilsinizdir, bir zamanlar ben de öyleydim. Aslında ben hep farkındaydım. Bunu sizlerin de bilmesi gerekir, onlar sizsiz, siz onlarsız yaşayamazsınız. Kendinizi tanımalısınız. Açın kulağınızı da kulağınıza fısıldasınlar, bırakın ruhunuza dolsun karanlık.
Ürpertici mi geldi? Meraklanmayın, insan bir süre sonra alışıyor. Alışmamanızı isterdim ama gönlüm el vermiyor.
Basa basa yürürlerken karlarıma veKarabasanlarŞiir
Şair, kitabında bir iç konuşma hâlinde. Ön sözünde de şairliğinin onayını okuyucusundan istiyor gibi.
İçindeki kırılganlıkları, kaldıramadığı şeyleri satırlarında sıralıyor. Öfke ve Melânkolizm. Kendisinin; kendisiyle, insanlarla ve doğayla kavgası. Hayat ve ölümün onun için tam tersi anlam ifade etmesi de ayrıca mevcut.
Başka yazar ve şairlerin alıntılarını da katıp devamında düşünsel bir serüvene davetiye de çıkarıyor.
Sonlara doğru ise içindeki bu karanlık kısımla uzlaşma çabasına giriyor.
Kendisiyle yüzleşmek ve ruhsal işgal altında kalmak; aynı dertlerden muzdarip olup da şair ile karşılıklı dertleşmek isteyenlere bu kitap önerim olabilir. Ha bir de çok mutluyum, nasılmış bu içten içe dert yanış, yakılış diye merak eden olursa da onlara da önerimdir :)
Veysel Nazlı’nın *Karabasanlar* kitabı, benim için bir şiir kitabından çok; insanın kendi içine yaptığı uzun, karanlık ama bir o kadar da dürüst bir yolculuktu. Okurken çoğu cümlede kendimi yakaladım. Yazar sanki herkesin saklamaya çalıştığı duyguları, korkmadan ve inceliğini bozmadan ortaya dökmüş. Bu yüzden kitap bana hem ağır geldi hem de garip bir şekilde rahatlatıcı oldu.
Şiirlerin dili zaman zaman öfkeli, zaman zaman kırılgan ama her zaman gerçek. Özellikle acı, yalnızlık, suskunluk ve insanın kendine dönük hesaplaşmaları o kadar yoğun ki, sayfaları çevirirken kendi içimdeki sesle yüzleştiğim anlar oldu. “Acım, acımdır” gibi sade ama derinden vuran cümleler, kitabın genel atmosferini özetliyor aslında. Yazarın kelimeleri süsleme derdi yok; tam tersine, duyguyu olduğu gibi, filtresiz bir şekilde veriyor.
Kitapta en çok sevdiğim şey, her şiirin bir tür iç monolog gibi akmasıydı. Sanki birinin zihnine girip oradaki karanlık, dağınık koridorlarda dolaşıyormuşum gibi hissettim. Yalnızlığın, öfkenin, kırılmışlığın ve insanın kendine bile yabancılaşmasının bu kadar açık anlatılması beni etkiledi..
*Karabasanlar*, herkesin kolay kolay okuyabileceği bir kitap değil belki ama iç dünyasıyla uğraşmaktan kaçmayan, kendine karşı dürüst olmayı göze alanların çok şey bulacağı bir eser. Benim için hem karanlık hem de aydınlatıcı bir deneyimdi. Okudukça ağırlaşıp aynı anda hafifledim; sanki içimde uzun süredir sessizce dolaşan duygular biri tarafından nihayet adlandırılmış gibi.
Kısacası, bu kitap bana kendimi unuttuğum yerlerden tekrar buldurdu. Karanlığın içinde bile bir ses, bir nefes olduğunu hatırlattı. Ve belki de en önemlisi; herkesin içinde sakladığı o görünmez "karabasanlar"la yüzleşmenin bazen en büyük özgürlük olduğunu öğretti. 
lesyevilzan
lesyevilzan
Puan vermedi·66 syf.·
2025 10. kitabı
“İçten fethedilmiş kalem,
Yine içtendir kurtuluşum, çarem!”
Kendi içini göremeyen başkasını göremez. Kendini bilmeyen, başkalarına yoldaşlık edemez. Kitabı bitirip kapatınca içine dönüyor insan. Bir başka gözle, daha yakından belki de daha şefkatli bakıyor içine. Sarıp sarmalamak istiyor yaralarını.
Kendi incelemesinde “Her harfini hissede hissede yazdım, kalbimin ve zihnimin kapılarını ardına dek açtım ve nakşettim sözcükleri, kâğıda üfledim.” diyor Veysel Nazlı
Okudukça ne kadar derinden geldiğini anlıyorsunuz mısraların.
Bazen siyah, bazen gri ama çokçası dalgalı denizlerin kurşini renginde cümleleriyle okura dokunan şiirler var kitapta.
Okuru bol olsun, yolu açık olsun Karabasanlar’ın.
Veysel Nazlı
Okudukça ne kadar derinden geldiğini anlıyorsunuz mısraların.
Bazen siyah, bazen gri ama çokçası dalgalı denizlerin kurşini renginde cümleleriyle okura dokunan şiirler var kitapta.
Okuru bol olsun, yolu açık olsun Karabasanlar’ın.
Şiirle pek aram olmamasına rağmen eseri elimden bırakamadım.
Alıntılamak durumunda kaldığım o kadar fazla parça oldu ki adeta kendimle oturmuş, kendime yazmışım gibi hissettim.
Misal beni derin karanlığıma, çıktım sandığım kuyularıma iten birkaç şiirin üzerinde durmaya gücüm yetmedi. Korktum.
Sanırım herkesin kafa barıştıracağı bir eser değil. Sevgili şair kusuruma bakma ama umarım da olmaz.
Demek oturdun, kendine şiir yazdın... Kıps.
Karabasanlar Veysel Nazlı
Karabasanlar Veysel NazlıRuhun Karanlık Dehlizlerinde Bir Yolculuk..Duygu ve Düşünce
Ruhun en tenha köşelerine, uykunun bile sükûnet veremediği o tekinsiz boşluklara doğru bir yolculuğa çıkaran "Karabasanlar", Veysel Nazlı’nın kaleminden dökülen varoluşsal bir haykırış niteliğinde. Eser, okuru daha ilk sayfalarda Necip Fazıl’ın "kütük ve nakış" teorisiyle selamlayarak, şiirin sadece bir kelime sanatı değil, içte saklı duran o "nadir konuşan sesin" dışarı sızması olduğunu hatırlatıyor. Yazar, ölçü ve ölçüsüzlük arasındaki o ince çizgide yürürken, aslında insanın kendi içindeki devasa karmaşayı kağıda döküyor.
Kitap ilerledikçe modern dünyanın sahte nezaketine, kibri mütevazılık maskesiyle sunanlara ve derinlikten yoksun bir hayat sürenlere karşı çekilen keskin bir setle karşılaşıyoruz. Şairin; Şükrü Erbaş’ın insana dokunan tınısını, Dostoyevski’nin karanlık ama hakiki yeraltı dünyasını andıran bu üslubu, okuru konforlu alanından çıkarıp kendi "alçaklığıyla" yüzleştiriyor. Dünyanın bir "alçaklar yeri" olduğunu kabullenen yazarın, bu alçaklığa dahi sığamayacak kadar küçüldüğünü itiraf etmesi, kitabın damarlarında dolaşan o yoğun melankoliyi ve dürüstlüğü ortaya koyuyor.
"Karabasanlar"da acı, piyasada dolaşan ortak bir his değil; sahibine özel, başkasına devredilemez ve paylaşılamaz bir kutsiyetle işleniyor. Hayatı, kapıları kilitli ve anahtarı olmayan karanlık bir koridor olarak betimleyen mısralar; insanın kendi yalnızlığına ne kadar mahkûm olduğunu fısıldıyor. Kitaba adını veren o kara basanlar ise sadece geceyi değil, insanın bakir kalan tüm rüyalarını ve umutlarını da istila ederek, ak karların üzerine simsiyah bir leke gibi düşüyor.
Eserin finaline doğru, bu içsel buhranlar Divan edebiyatının o kadim ve ağdalı diliyle harmanlanarak mistik bir derinlik kazanıyor. Mürekkebin siyaha, ruhun sızıya bulandığı bu satırlarda Veysel Nazlı; aslında kendi
Reklam
Yazar Hakkında
Veysel NazlıYazar · 2 kitap
Veysel Nazlı, 12 Ağustos 1999’da Bingöl’de doğdu. Bingöl Üniversitesi İngiliz Dili ve Edebiyatı Bölümünden mezun oldu. Edebiyat bölümü, onu okumaya ve yazmaya sevk etti. Çeşitli şiirler yazdı ve 2020 senesinde ilk romanı için çalışmalarına başladı. 2021 yılında, Dev Aynasında Bir Pire adlı ilk şiir kitabı, 2022 yılında ise Dağılma isimli ilk romanı yayımlandı.
Dev Aynasında Bir Pire adlı ilk şiir kitabı, 2022 yılında ise Dağılma isimli ilk romanı yayımlandı.
