Hüzün mahvoluşumuzun köküne kadar dayanır... hüzün ilk günahın şiiridir...
Reklam
Yokluğun birisinde denenmiş olan her şey arasında, şu dünyadan daha acınası bir şey var mıdır?
...Eğer ruh o kadar az bir şeyse, yalnızlık duygumuz nereden gelmektedir? Hangi mekânı işgal etmektedir? Ve nasıl bir hamlede, yitip giden muazzam gerçekliğin yerini almaktadır?
Hayat anca içine kattığımız yutturmaca derecesiyle hoşgörülebilirdir.
Reklam