Yüreğimdeki tek sevgi kitaplara karşıydı ve ben gün geçtikçe daha fazla kitap okuyordum. Onları âdeta yutuyordum, yiyip bitiriyordum, En önemlisi ise sayfaların arasında kendimi unutuyor, problemlerimden kurtuluyordum. Beni yüzlerce yerimden yaralayan bu dünyadan çok uzaklara kaçıyordum.
Kısa bir süre sonra benim için okumak, uyuşturucu kullanmak gibi vazgeçilmez olmuştu. Hiç durmadan okuyordum, hatta bir gecede bitirdiğim kitaplar bile oluyordu. Kimi zaman da kitabın konusu o kadar hoşuma gidiyordu ki iyice yavaşlıyor, kendimi günde sadece bir sayfa okumaya zorluyordum, çünkü hemen bitmesini istemiyordum.
Ayrıca okumak güzeldir, nokta. Ben kimi zaman bir kitabı okuyup bitirdikten sonra kendimi doymuş, tatmin olmuş, mutlu hissederim ve fiziksel olarak da daha enerji dolu olurum.
...okumak ruhunu harekete geçirir: hayaller, heyecanlar, duygular. Duygularını dünyaya açılan kapısı olur, sana faydalı olabilecek ama gidip görme Olasılığın olmayan birçok yeri görmeni, tanımanı sağlar. Cisimlerin bile bir ruhu olduğunu keşfetmen ancak okumakla mümkündür.