"....ellerindeyim senin, bir arp gibi. ellerindeyim.
istediğin gibi çalabilirsin beni.
huzurun sessiz müziği de olurum
tutkunun, coşkunun gürültüleri de çıkar benden.
hepsi senin elinde.."
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
tehlikesi çok büyük.
tehlikeli olmasa sen böylesine istemezdin,
ben de isteklerimi dizginleyen şu korkuya kapılmazdım.
birbirimizi sevebiliriz, sanırım nefret de edebiliriz.
ama kayıtsızlığı asla beceremeyiz. *
ne biçim bir tanrı bu tapındığımız?
hem bir bütün olarak yaratmış bizi,
hem de bir parçamızla yetinmemizi istiyor...
deli bir tanrı değil mi bu tanrı?
hem kadın olarak yaratmış beni,
hem de dayatıyor yaradılışımı inkâr edeyim diye.
öncelikle seni sevmeme izin vermezse,
o’nu sevmeyi de öğrenemem ben.
tanrı bölünebilir değilse eğer, aşk da bölünmez.
dualarını kabul edip tutkunu reddeden,
bir tanrı’ya inanmamı nasıl beklersin benden?
o kıskanç tanrı seni benden almak istiyorsa, nefret ediyorum o’ndan!
benim tanrı’m değil o!
kulak ver bana; o’nun sevgisi bu kadarsa eğer, baş edebilirim o’nunla.
şimdi dinle küfürümü:
pişmanlık duymadan itiraf ediyorum.
ben yalnızca seni seviyorum.
bu sözü yazan benim elim,
elimi yöneten de kanıyla, canıyla ben’im.*