Tamamen açık duygularım
anlayabiliyorum içimdeki bu yoğunluğu.
fakat bir kırgınlık var
umarim kalbim kirilmamistir yoksa bir daha nasıl sevebilirim seni.
Sabah uyandığımda herkes yatağında yarı ölü halde uyur erkenden kalkarım yataktan herkesten önce.bazen düşünürüm evi ateşe vermeyi bazen kendimi koridorun ortasında asılı olarak görürüm yangınlar içinde.sabahin erken saatlerinde uyanmak bazen insana cinnet geçirir yada biz içimizdeki öfkenin dışa vurmasına sabahın erken saatlerini bahane ederiz.ben bahane ediyorum mesela
Celladımın yüzü açık,anlı kırışmış sağır çünkü duymaktan vazgeçti acıyı elleri titrek boynumda soğuk bir his.yinede gülümsüyor yerdeki karıncalar bana yüzümde ifadesiz bir hâl kırgınım..