Peki ama toplumun normlarına uyulduğunu görmeye bu kadar hevesli olan, farklı düşünme cüretini gösterenlere eziyet eden ve onları çarmıha geren,~doğru yetiştirilmiş~ insanlar değilse, kimdir ? Bunlar, çocukken ruhlarının ölümünü kabul etmeyi öğrenmiş ve genç ya da ergen çocuklarının canlılığıyla karşılaşana kadar bunu fark etmeyen kişilerdir. O zaman da bu canlılığın kökünü kazımaya çalışırlar ki kendi kayıplarını hatırlamasınlar.