Ama artık büyüdüm. Ayrı eve çıktım. Dünyaya başka pencereden bakıyorum. Kendi takvimimi astım duvarıma. Bir zamanlar hayran olduğum birçoğunun ne yazık ki artık hayranı değilim.
İnsanların birbiri gibi düşünmesinin, birbiri gibi olmasının erdem sayılageldiği bir örnekleştirilmiş bir toplumda elbette değişikliğe, başkalığa, farklılığa tahammül duygusu gelişmez. Bu duyguya antremanlı olmayan insanlarda demokrasi duygusu da gelişmez.
bu ülkede "genç olmak" yasaktır. Genç ölebilirsiniz, ama genç olamazsınız. Genç ölürseniz ardından ağıt yakar, gözyaşı dökerler. Ama yaşamakta direnirseniz zorla yaşlandırırlar. Otuz yaşına geldiğinizde enerjiniz bitmiş, coskunuz tükenmiş, umutlarınız kırılmış, hayalleriniz sönmüştür. Çoktan "Kurulu Düzenin" bir parçası olarak ezber davranışların, öğretilmiş hayatların insanı olursunuz. Bu yüzden Türkiye'deki gençlik ihtiyar bir gençliktir.