Şimdi anladım ki kötülük kötülükle çoğalıyor, insanlar ne kadar kötülüğün ardına düşerse onu o kadar çoğaltıyorlar. Demek ki kötülük kötülükle ortadan kalkmıyor. Peki, öyleyse ne ile kalkıyor? Bunu da şu anda bilmiyorum...
Anladım ki, insanlar kendilerini düşünerek yaşıyor gibi görünse de, hakikatte onları yaşatan şey sevgidir. Kim severse, Tanrı'ya yaklaşır; Tanrı da ona yaklaşır. Çünkü O, sevgiyi yaratandır.