Pınar Yıldız
@Pinar_Y
Teslimiyet, kelimenin her anlamıyla ağırdı.
Leyla’nın ince, uzun, zarif parmaklı eli milim milim yaklaşıp genç adamın eline dokunduğunda sanki Michelangelo’nun Adem’in Yaratılışı freskindeki gibi Tanrı ve insan - ya da tanrıça ve insan - birbirine değmiş oldu.
Sevdanın temelinde belki de bu vardı: seçilmiş olmak, ayrıştırılmış olmak.
Aşk, onun çözülemeyecek denkleminde bir bilinmeyendi.
Bekle beni, döneceğim
Bütün direncinle bekle beni.
Bekle, hüzün yağmurları
Gökyüzünü kaplayınca,
Karakış üşütürken bekle,
Sarı sıcaklar yakarken bekle.
Kimseler beklemezken bekle beni.