Sütten ağzım yandı, yoğurdu yemeye teşebbüs bile etmiyorum Osman.
Bizimki gibi hikâyelerin hep mutlu sona bağlanması beklenir, mutlu son dediğimiz nedir ki Osman?
Bana kalırsa beklemek dünyadaki en acımasız şey. İnsan beklerken asla tam olarak yaşayamıyor Osman.
Bense şimdilerde, yeniden hayata karışmak için bir heves bekliyorum. "Bir yolumuz varsa o yol bizi bulur" demiştin.
Ateş halå sıcak, fazla uzaklaşmış olamam Osman.
Artık hiçbir şeyle kavga etmek gelmiyor içimden. Ellerimi kaldırdım, teslim oluyorum. Savaşmayı bırakan insana kim ne yapabilir ki? Yenilmek kadar büyük özgürlük yok, şimdi kazananlar düşünsün Osman.