“Tek başınıza geldiğiniz dünyadan tek başınıza gitmeden önce tek başınıza olabildiğiniz anların mümkün olduğuna şahit olun ki kimse sizi yalnız bırakmakla tehdit etmesin.”
En başından beri hayatta kalma içgüdüsüne sahiptim. Mutluluğu ve acıyı birlikte öğrendim. Mutluluğun sahip olduklarında ilintili olmadığını öğrendim, çünkü hiçbir şeyim olmadığı zamanlarda da ben çok mutluydum.
Yalnızlığımızla barışamayız yalnızlığın bizimle ilgisi yok. Yalnızlık bizi düşürülen bir durum biz yalnızlığa maruz bırakılırız. Yalnızlaştığın durumda yaşadığın kaygı ve paniği belli durumlarda tek başına kalmayı seçerek iradeni kullanarak bertaraf edersin. Ben benle de olabiliyorum dediğin zaman yalnızlaşmayla barışmıyorsun da yalnızlığı umursamamaya başlıyorsun.
“Annem bir tabiat mucizesini bana isim olarak vermişti. Waris, çöl çiçeği anlamına gelir. Çöl çiçeği, çok az sayıda canlının hayatta kalabileceği kıraç yerlerde açar."
Kimsenin içinden gelmeyeni talep edemem. Çok isterim belki ama bir kapıda kendimden taviz verecek kadar ısrarcı olamam bu yüzden boyun bükerek de olsa kabullenirim. Olacak olan benim ittirmemle olacaksa olmasın. Kendimi hatırlattığım sürece var olacaksam zaten unutulayım.