Can Dündar bir yazısında "Bir tepsinin içinde beş top taşırız." diyordu. "İşimiz, ailemiz, sağlığımız, dostluklarımız, benliğimiz. Bunlardan dördü cam, biri lastik toptur. Diğerleri düştüğünde kırılırlar. İşimiz ise lastik kırılmaz, sadece zıplar."
Köylerde, şehirlerdekinden çok daha kötü şartlarda yaşayan insanlar sizi gördüklerinde "Selamünaleyküm" der ve gülümser, biz şehirde birbirimize "Merhaba" demeyiz. İnşallah bu davranış köyden kente yayılır, bence ne yazık ki köye yayılacak.
O yüzden bir İngiliz'le ayak üstü konuşun, kaç kravatı, kaç gömleği olduğunu anlatır. Amerikalılar inanamayacağınız bir şekilde devamlı bir önce ki gün yaptıkları alışverişi anlatırlar birbirlerine ve size de sorarlar "Sen dün ne aldın?" diye. Tüketmeyi var olmak olarak öğrettiler onlara. Şimdi bize de öğretiyorlar.