Sahiden, beklemeyi de öğrendim, hem de yürekten’ -ama sadece kendimi beklemeyi. Ve her şeyden önce ayağa kalkmayı ve yürümeyi ve koşmayı ve sıçramayı ve tırmanmayı ve dans etmeyi öğrendim.
Bulduğu ile yetinmek, her şeyi tadabilmek: en iyi damak zevki değildir bu! Yemek seçen inatçı dillere ve midelere saygı duyarım ben, “Ben” ve “Evet” ve “Hayır” demeyi öğrenmişlerdir onlar.
İnsan kendini sevmeyi öğrenmeli, - böyle öğretiyorum ben - şifalı ve sağlıklı bir sevgiyle: insan kendisine katlı olsun ve orada burada sürtmesin diye.