Yaren Pınarlar
@Pinaryaren
...Hayatta hiçbir konuda sabitfikirli ve katı olmanın gereği yoktu;zira yaşamak demek habire değişmek demekti.
Şu dünyada yaşanan çatışma ve savaşların bir “din sorunu”değil,”dil sorunu”olduğuna inanıyordu.
Canımı,cananımı bulduğumu biliyordum.Sevinçten dizlerim titredi.Ama hayatta hiçbir mutluluğu bu kadar yarım ve yaralı yaşamamıştım.
Sevinirken dahi soğuk bir dehşet sardı içimi...
Allah aşkı derya deniz gibidir.Kendi meşrebince her insan ondan su alır.Fakat kimin ne kadar su alacağı kabının büyüklüğüne bağlıdır.Kiminin kabı fıçıdır,kiminin kova;kiminin kırbadır,kiminin matara.
Şayet yalnız hoşlukları,kolaylıkları toplayıp,zorlukları bırakırsak buna “aşk”denebilir mi?Güzeli sevip çirkini elinin tersiyle itmek en kolayı.Esas mesele iyiyi de kötüyü de sevebilmek;ayrım yapmadan.Sadece hoşunuza giden şeylere şükretmekte ne var?O kadarını Belh’in köpekleri de yapıyor zaten.Kemik verirsen seviniyor,şükranla kuyruklarını sallıyorlar.İnsan şüphesiz ki bundan fazlasını yapabilir.İyinin ve kötünün ötesine geçmek mümkün!