Tebrizli Şems,dünyayı koca bir kazana benzetirdi.İçinde mühim bir aş pişmekte.Yaptığımız,hissettiğimiz,söylediğimiz,hatta düşündüğümüz her şey bu kazana malzeme olarak giriyor.Öyleyse bu evrensel aşa ne kattığımızı kendimize sormamız gerek.Kırgınlıklar,kızgınlıklar,kan davaları ve şiddet mi?Yoksa aşk,inanç ve ahenk mi?