Pirasetam
@Pirasetam
Eczacı
11 okur puanı
Haziran 2024 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Üç Köşeli Dünya
Bir ressamın resim yapmak için çıktığı bu yolculukta yaşadıklarını okuyoruz. Çerez bir kitap gibi gözükse de düşüne düşüne okumanız gerekiyor. Yol üstünde kaldığı bir pansiyonda tanıştığı keşiş, pansiyon sahibi ve onun kızı ile tanışması ile kızın geçmişini öğreniyoruz. Kurgu ile dolu dolu olmadığı için özet için bu kadarı yeterlidir diye düşünüyorum.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Hayatın Mucizeleri
Yaklaşık 2 saatte okuyup bitirdiğim reading slumptan çıkmak için okuduğum bir kitaptı ama çok da amacına hizmet etmedi çünkü Stefan Zweig'in çoğu kitabi okuması rahat öykülerden oluşurken Hayatın Mucizeleri kendisinin de söylediği üzere çok fazla duygusal betimlemeler bulunduran bir öyküydü. Bazen kitaptaki kadın karakter olan Esther'in ve yaşlı ressamın tam anlamıyla ne düşündüğünü anlamak için tekrar okuyup kafamda toplamam gerekti. Genel olarak konusu Meryem Ana portresi yapmak isteyen bir ressam kendine manken olarak bir Yahudi kızı seçiyor. Bu kız da çok ürkek ve hayatla tam anlamıyla tanışmamış bir kız olan Esther. Aralarında baba-kız ilişkisi kurulmayan başlayan bu ikilide ressam kızı ilk başta Hıristiyan yapmak istediği için dini uzun uzun anlatıyor kıza. Sonrasında kızın ailesi daha o çocukken Hıristiyanlar tarafından öldürüldüğü ve Hıristiyanlar tarafından çok şiddet gördüğü için Hıristiyan almayı kabul etmiyor. Ressam da bu niyetinden vazgeçip resmine odaklanıyor. Resminde kucağında bebek olan bir Meryem Ana işlemek istediği için kızın kucağına bebek veriyor. Kız ilk başta bundan çok rahatsız olsa da sonrasında bebeğe çok alışıyor, her gün onu görmek için resim atölyesine geliyor. Bebek ve kızın arasındaki bu güzel enerji ressamı da mutlu ediyor ve ressam resmi bitiyor. Resim bitince bebek annesiyle birlikte ülke dışına gidiyor, bunu öğrenen kız yıkılıyor ve ressama son bir kere olsun bebeği görmek istediğini söylüyor. Ressam da her gün görebilecedğini söylerek kıza çizdiği portreyi gösteriyor. O günden sonra kız her gün o portreyi görmek için kiliseye gidiyor. O sıralar da ülkede Protestan-Katolik tartışmaları patlak veriyor. Kız bu olaylardan ötürü bir gün kiliseye gidemiyor ama sonrasında dayanamayıp bir akşam vakti koşarak kilisiye gidiyor. Tam resme
SHOGUN 1. CİLT
Kitabı bitirmem yaklaşık 3 ay sürdü ve gerçekten okuyup anlaşılmasının zor bir kitap olduğunu düşünüyorum. Kitap kılavuz kaptan Blackthorne'un Japonistan'a yani Japonya'ya ayak basmasıyla başlıyor. Devamında Japonlarla olan karmaşık diyalogları, onların kültürlerini öğrenmeye çalışması ve çeşitli şoklar yaşaması gibi olaylarla devam ediyor. İkinci cildinin çok daha güzel geçeceğine inandığım bir kitap oldu. İlk cildinin çok uzun olması sebebiyle arada reading slump'a da girdiğimi düşünürsek ikinci cildi hemen okumaya başlamak gibi bir niyetim yok maalesef. İkinci cildi okumaya başladığımda bana hatırlatma olması amacıyla kısaca şunları yazabilirim: Toranaga Naibler Konseyinden istifa etti, yerine yeni biri bulundu. 20 gün sonra Naibler Konseyi toplanıyor. Yabu Toranaganın tarafında, Omi Yabu'nun yeğeni ama aynı zamanda onu öldürmeye çalışıyor. Marikosan Anjin'e aşık ve en sonunda sevişiyorlardı. Toranaga Yedo'da kaçak durumda. Anjin savaşla ilgili bildiği her şeyi Yabu'nun ordusuna öğretiyor. İşido'nun gönderdiği ronin-samuray Jezon İşido'ya silahlar ve donanma hakkında bilgi uçurdu. Yabu onun kuşlarını ve kendisini öldürmeyi planlıyor. Hiromutsu saraydan ayrılmış gözüküyor ama henüz belli değil. Herkes herkesin arkasından iş çeviriyor kısacası. Yorumlarda birisi Japonların Taht Oyunları demişti, aşırı doğru bir benzetme bence de. Genel olarak yorucu ama güzel de bir kitaptı, sayesinde Japonca bile öğrenmeye başlamıştım. Yazanın ve çevirenin ellerine sağlık. Puanım 7/10. O da çeviri azlığı ve kitabın kalın olması yüzünden kişiyi reading slump'a girmesine sebep olduğunu düşündüğüm için kırdım.
Bir Ölünün Defteri
Kitabımızda başlıca üç karakter bulunmaktadır. Vecdi, en yakın arkadaşı Hüsam ve Vecdi'nin halasının kızı Nigar. Kitap Vecdi'nin ölüm döşeğindeyken Hüsam'ı çağırıp ona bir defter vermesiyle, onu affettiğini söylerek ölmesi ile başlıyor. Verdiği defterde Hüsam'la tanıştıkları, arkadaşlarının nasıl başladığından başlayarak bir gün halasının kendisinin Nigar ile evlenmek isteyip istemediği sorması ile Vecdi'nin Nigar'a bir kardeşten farklı bir gözle bakmaya başlaması ile hikayemizdeki çatışmalar başlıyor. Vecdi Nigar'a olan aşkını içinde büyütürken aslında Nigar ve Hüsam arasında bir aşk olduğunu, kendisininden ötürü bu aşkın filizlenemediğini fark ediyor. Bunun sonucunda Vecdi aralarından çekilerek evlenmelerine vesile oluyor. Bunun sonucunda da hayatının kalan dönemini ağır bir depresyonda geçiriyor. Ne hikmetse Hüsam ve Nigar için her şey yolunda. Yıllarca yedikleri içtiklari ayrı gitmeyen bu üçlü Vecdi'nin derin bir depresyonda olup savaşa gittiği dönemlerde bile Vecdi ile konuşup dertleşmiyorlar. Vecdi de bir hekim olduğu halde kendine tanı koymakta yetersiz kalıyor. Terzi kendi söküğünü dikemiyor sözüne bir örnek daha maalesef. İlginç bir karakter gelişimi gerçekten. Güzel, akıcı bir kitaptı. Puanım 6/10. Dönemine bakılırsa tam bir şaheser denilebilirken günümüz için normal bir roman olarak değerlendirilebilir. Yine de Serveti Fünun döneminin yıldızlarından olan bir yazarımıza hakkını verelim, ellerine emeğine sağlık. Teşekkür ederiz.
Gece Yarısı Kütüphanesi
Sonu beklediğim gibi bittiği için mutlu olduğum bir romandı çünkü Nora alternatif hayatlardan birini seçseydi başka bir evrendeki kendinin hayatını çalmış olacaktı. Bu düşünce beni aşırı rahatsız hissettirdiği için sonu beni tatmin etti. Onun dışında Nora'nın intihar etmek istemesi ve ilaçları içtikten sonra Gece Yarısı Kütüphanesi adındaki arafta kalıp ikinci bir şans olarak alternatif hayattaki yaşamlarının birinde yaşamaya devam etme hakkı elde etmesi etrafında dönüyor olaylar. Nora pekçok hayat yaşıyor ve bu hayatların da güzelliklerini ve zorluklarını deneyimliyor. Kitabın ilk başlarında sıkılmama rağmen orta ve son kısımlar benim için oldukça akıcıydı. Üzerine düşünülebilecek bir kitap evet ama tüylerimi ürpertti mi hayır. Okuduğum vakti verimli geçirdiğimiş düşündüren bir kita oldu yine de. Beğendim. Yazarın eline emeğine sağlık.