Bu kitabı okumanız için kesinlikle zihninizin berrak olması gerekli. Kitapta bir olay örgüsü yok, ruh hali ve durum var. Bol bol metafora maruz kalıyorsunuz. Gözümün önünden hiç gitmeyen pembe leğen ve 6 çorap=sürekli ertelenen , önemsiz görünen fakat zihnimizi meşgul eden sorumluluklar. Küçük ama sürekli biriken yükler. Uyumak, şehir ve apartman betimlemeleri,günlük rutinler ve zamanın ağır akışı diğer metaforlara konu olan başlıklar.Zaman kitapta oldukça yavaş ilerliyor, çok detay var ve her detay bir düşünce ve ruh hali ile 2. tekil kişi kullanılarak anlatılmış. Hayattan istifa eden birinin iç monoloğu üzerine kurulu kısaca. Teması güzel ancak kitap bittiğinde üzerimde kara bulutlar varmışcasına kasvet içine düştüm. İnce olduğuna bakmayın su gibi akıp giden bir kitap değil , hatta akan bir kitap değil.Odaklanıp üzerine düşünmek gerekiyor. Kafka tarzını sevenler için keyifli olabilir(bireyin topluma yabancılaşması,monotonluk ve kasvet,ruhsal durum ve düşüncenin ön planda olması vb)Olay örgüsü ve 3. tekil kişiyle yazılan kitapları sevenler için pek iç açıcı olmayabilir. Yine de farklı bir deneyim oldu.