Sultan Öztaş
@Pitiranne
Kitap aşığı bir öğretmenim. Evli ve bir çocuk annesiyim. Hem oğlumu hemde içimdeki hiç büyümeyen çocuğu kitapların büyüsüyle yetiştirmekteyim. Hayat kısa o yüzden çok sevin.
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
Mutsuzluk. Dünyada her türden mutsuz insan vardı, hatta sanırım sadece mutsuz insanlarla dolu olduğunu söylemek abartıya kaçmaz.
Toplum. Belli belirsiz de olsa bu kavramı sonunda anlamaya başladığımı düşünüyordum. Bir birey ile diğeri arasındaki bir mücadeleydi bu ve tek yapmanız gereken, bu mücadeleyi hemen kazanmaktı. Hiçbir insan başkasını bütünüyle alt edemezdi, köleler bile misilleme yapardı. Bu yüzden insan ırkı bir kerelik, "ya hep ya hiç" mantığıyla önde gelenin kazanacağı, her şeyin bu mücadelenin sonucuna bağlı olduğu türden karşılaşmalar yapıyordu. Hayatı yaşamanın başka bir yolu yoktu. "Vatandaşlık görevi"," onur", "sadakat", gibi şeylerden bahsetseler de insanların yaptıkları her şeyin odak noktası bireydir. Bireyin ötesinde bu sefer başka bir birey vardır. Toplumun anlaşılmazlığı, bireyin anlaşılmazlığıdır. Okyanus toplum değil, bireydir. Böylelikle zihnimi ele geçiren o dünyanın kocaman okyanuslarının görüntüsünden bir nebze kurtulmuştum.
Toplum, bireyin kendisinden ibaret deüil de nedir?
"Yoksulluk kapıdan girince aşk pencereden uçup gider" deyişini bilir misin? Çoğu insan bunu yanlış anlıyor. Adamın parası bitince kadın kaçıp gider demek değil bu. Adamın parası bitince kalbini de kaybeder. Bir işe yaramaz. Öyle acizleşir ki gülemez bile, tuhaf bir aşağılık kompleksine kapılır, çaresizliğe kapılır, kadını uzaklaştıran da odur. Nerdeyse aklını kaçırıp kurtulana kadar kadını sarsıp durur. Yani en azından okuduğum bir kitapta böyle diyordu. Üzücü değil mi? Ne yazık, ben de o duyguyu çok iyi biliyorum.