Yusuf Naçar
@Pityy
2 okur puanı
Aralık 2024 tarihinde katıldı
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
farksız
"Ölümle yaşam arasında hiçbir fark yok." Diye devam ettim. "Sen sadece yaşamı idrak edebildiğin için farklı görmek istiyosun." Dedim ve sustum.
"Ben bir hiç olmak istiyorum. Yaşamak benim için zor. Lütfen anla beni..." Gözlerinde hiçbir duygu göremedim. Tamam, belki biraz çaresizlik vardı. Kendini ifade edememenin verdiği o derin çaresizlik.
"Varolmayı yok olmaktan farklı bişey zannediyosun değil mi? Unutma, hiçliğin varlığını yok saymak kendine yapabileceğin en acizce hareket." Belki de ona biraz zaman vermeliyim.
İnanç tıpadır
"Neden ağlıyosun?"
"İnanmadığın için."
"İnanmak zorunda olduğumu düşünmüyorum." Sadece izledim. Acaba nasıl bir duygu hissedicem diye düşünerek.
"Sen burda doğdun ve bizim inandığımız şeylere inanmak zorundasın. Ben böyle istiyorum." Yüzünde gördüğüm ifadeyi nasıl anlatırım bilmiyorum. Daha çok takımı maç kaybeden bir fanatiğin siniri gibiydi. Tek bir farkla, bu fanatik canı pahasına maçın sonucunu değiştireceğine inandırılmıştı.
"Nerede doğduğum veya öldüğüm önemsiz. Ben kimse istedi diye bir şeye inanmam." Neler hissettiğimi açıklayacak kelime bulmakta zorlanıyorum. Sanırım emir alabilen tiplerden değilim.
"Allah seni kahretsin."
"Güzel dileklerin için teşekkür ederim. " Kapıyı çekip çıktım. Onun için en iyisi, benle konuşmaya devam etmemesiydi.
Alakan yok
"Bir kez olsun yapamaz mısın?" Dedim kontrolsüz şekilde. "Yapamam" dedi. Çok kararlı görünüyordu. "Sen neden yapmıyosun?" O sırada sadece nasıl bu kadar kararlı olduğunu düşünüyordum. Cevap veremedim.
"Dinliyor musun beni?" Doğruldum. "Efendim"
"Sen neden yapmıyosun ki ? Kolayca yapabileceğin bir iş" Oldukça sakindim fakat bunları söyleyen ben miyim bilmiyorum. "Sadece bana benziyo musun bilmek istedim." Anlamadı sanırım. Şaşkın şekilde sordu. "Benziyo muyum?"
"Hayır, alakan yok. Sen benden çok daha kararlısın."
"Ne demek istiyosun ?" Dedi. Bu sözü çok duymuş sanırım, diye düşündüm.
"Benim sınırlarım yok. Sadece karşımdaki kişiye göre özen gösterdiğim hareketlerden ibaret." Ah! Sanırım o da rol yaptığımı düşünecek. Kendini korumak isteyen tüm o insanlar gibi...
Kabus
"Napıyosun?" dedi. "Ölüyorum." diye cevap verdim. Bakışları sonuca varmış bi hakimi andırdı bana.
"Herşeyi melankolizme bağlamak zorunda mısın?" dediğini duydum. "Sen de ölüyosun..." diyebilirdim ancak.