Alperen Arif Keskin
@Pixcer
Şu anda okuduğu kitaplar
“... Hollanda’nın şampiyon olmak için böyle çirkin bir yola tevessül edeceğine inanmayarak yanılmış olmak beni çok üzüyor. Bu çirkin, kaba, sert, göze hiç hoş gelmeyen ve futbola hiç benzemeyen futbol tarzı, evet, belki Hollanda’nın İspanya’yı yıldırmasını sağlamış olabilir. Bundan memnunlarsa sorun yok ama maçı da kaybettiler işte. Anti-futbol oynadılar.”
Uzun lafın kısası, Hollanda futbolunun babası, Hollanda futbolunu evlatlıktan reddetti.
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
Spor fotoğrafçılığında total futbol anlayışıSpor
Van der Meer Ajax maçlarında unutulmaz fotoğraflar çekmiş; fakat katiyen spor fotoğrafçılarının kale arkasındaki veya taç çizgisinin oradaki geleneksel açılarını tercih etmemiş. Tribünlerin üst kısmında, genellikle orta saha çizgisine yakın bir noktada, “gerilim anı” diye tabir ettiği şeyi yakalayabileceği yerlerde çalışmayı seviyor. Derin odaklı, yüksek çözünürlüklü fotoğrafları oyunu, seyircileri ve stadyumun arkasındaki ağaçları ve bulutları donduruyor. Fotoğrafları televizyon kameralarınınkine benzer bir açıdan çekilmiş olsa da bambaşka anları yakalıyor. “Futbol bir alan oyunudur. Madem öyle, neden alanı dışarıda bırakasın ki?” diyor. “Her pazar gazetelerde kale arkasından, alan algısını bozan telefoto lenslerle çekilmiş, aynı aptal, sıkıcı yakın çekim fotoğrafları görüyoruz. Bu fotoğraflar bize futboldan enstantaneler sunuyor ama bu enstantanelerin ne anlama geldiğini bilmiyoruz. İki oyuncu topu kapmak için mücadele ediyor. Ee? Sahanın neresindeler? 1950’lerde farklı fotoğraflar vardı; seyircilerin ilginç fotoğrafları, maçın geniş açılı fotoğrafları. Yakın plan fotoğraflar pek az şey anlatır. Yüz yıl sonra futbol fotoğrafı arşivleri açıldığında oyunun geçmişi tamamen kaybolacak çünkü sahanın etrafındaki ilginç küçük detaylar fotoğraflanmamış olacak.”
En Vincent zag het kören
En Einstein het getal
En Zeppelin de Zeppelin
En Johan zag de bal
Ve Vincent mısırı gördü
Ve Einstein sayıyı
Zeppelin Zeplini gördü
Johan’sa topu
Johan Cruyff kendisinin bir sanatçı olduğunu anlayan ve sporun sanatsal yönünü kolektifleştirmeye ehil ve hevesli olan ilk kişiydi. Bu anlamda tam bir baby boom jenerasyonu üyesiydi. Fakat o saçını uzatarak, pop müzik dinleyerek veya çok fazla içki içerek düzeni kışkırtmaktan fazlasını yaptı. O her zaman ailesine düşkün, dindar bir adamdı. Düzene sırf eğlence olsun diye çomak sokan Provolardan biri değildi.
122 yıl önce AFA’ya(Arjantin Futbol Federasyonu) dönüşecek kurumu kuran Alexander Watson Hutton, Arjantin’e soktuğu oyunun gündelik sohbetlere hâlâ nasıl egemen olduğunu görse herhalde şoke olurdu ama 1936’da ölmeden önce profesyonelliğin gelişini, futbolun çektiği devasa kalabalıkları ve radyo dinleyicilerini, kenti bir baştan bir başa tramvaylara asılarak geçen taraftarları görmüştü.
Ülkeyi perişan eden darbelerden ilkine de şahit olmuştu. Onlarca yıl sonra geriye dönüp bakıldığında paralellikler çok çarpıcı: 1912 tüm erkeklerin oy hakkı olmadığı son seçimlerle ve bir İngiliz asıllı kulübün son kez Arjantin şampiyonu olmasıyla dikkat çeker; 1930 da hem demokrasiye ilk ciddi darbenin vurulduğu, hem de profesyonellikten önce son şampiyonanın düzenlendiği yıl olarak göze çarpar. Aralarında ne basit, ne de doğrudan bir ilişki vardır ve ironi ile tavizlerle iç içe geçmiştir ama toplumsal değişimler politikaya olduğu kadar futbola da yansımıştı.
