Bir şiir kırıntısının insanın zihnine takılıp yol boyunca bacakları uygun bir ritimde hareket ettirmesi çok ilginçtir. Şu sözcükler:
Parlak bir gözyaşı düştü
Kapıdaki çarkıfelekten.
Geliyor güvercinim, sevgilim…
Duvara dayandığımda, üniversite gerçekten de bana kaldırımın üzerinde hayatta kalma savaşı vermeye bırakırdıklarında, kısa süre sonra yok olacak ender tipleri saklayan bir mabet gibi göründü.