Geçtiğimiz yollarda kaybettiklerimizin bize en büyük kötülüğü kendilerini tekrar tekrar hatırlatmalarıdır.Bir kere kaybetmekle kurtulamadığımız şeylerdir.Yoklukları hayatımızdaki varlıkları haline gelir.Hep ama hep hatırlarız.Ne biçim kaybetmektir bu ?
Suçlanmaktan sıkıldım.Polisler beraat eder,medya patronları dışarı çıkar,bankaların borcunu devlet üstlenir,her şey unutulur gider.Unutma Türkiye unutkanlıkla ayakta kalıyor,başka bir şeyle değil.