Zaman, atmosfer, ortam, toplum ve bütün insanlar önümüzde bir kötülük ve rezillik heykeli gibi dikilmiş. Ne tarafa dönersek dönelim, kurtuluş yolumuzu kapalı buluyoruz. Nihayet üzgün ve ümitsiz, biz de şu kederli gönüllere sığınmaya mecbur oluyoruz.
Manouvrier’ nin ifadesiyle öğrencilerin arzusu..” kazancı az, saygınlığı az, bilgiye ihtiyacı olmayan ufuksuz devlet memurluğundan başka bir şey değildir.”