B@h@r
@Pluviofiill
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
"İnsanlar mı?" dedi çiçek.
"Galiba o dediklerinden ya altı ya da yedi tane var, onları da birkaç sene önce görmüştüm. Ama nerede yaşadıkları bilinmez. Rüzgarın peşi sıra yaşayıp gidiyorlar. Bizim gibi kökleri yok ki...
Bu sebepten hayat onlar için hayli zor."
Küçük prens, "insanlar nerede" dedi.
" insan kendini çölde çok yalnız hissediyor!"
" insanların arasındayken de yalnızdır insan," dedi yılan.
Büyük insanlara , "Pembe renkli tuğlası olan, penceresinden sardunyalar sarkan ve çatısında güvercinler uçuşan bir ev gördüm," derseniz bu evin nasıl bir ev olduğunu hayal etmezler. Bunun yerine onlara, "Öyle bir ev gördüm ki yüz bin frank değerinde!" derseniz işte o zaman, "Ne kadar güzeldir kim bilir!" diye cevap verirler.
Kral, "O zaman kendini yargılayacasın," dedi Küçük Prens'e. "Bu ise en zorudur. Kendini yargılamak başkalarını yargılamaya benzemez. Eğer bunu başarabilirsen, işte o zaman gerçek bir bilge olmuşsun demektir."