Üzerine doğru eğilen biri:
-Bitti! dedi.
İvan İlyiç bu sözleri duydu ve içinden tekrarladı:
"Bitti! Ölüm bitti... o yok artık!"
Derin bir soluk almak istedi, ama soluğu yarıda kaldı... bedeni birden gevşedi ve öldü.
Sayfa 83 - İş Bankası Kültür Yayınları·Kitabı okudu
"Niçin?" diye sordu kendi kendine. "Aman ne fark eder ki? Ölüm! Evet, ölüm! Hiçbiri bilmiyor, bilmek de istemiyor, acımıyor bile. Vur patlasın çal oynasın! (Kapının ardından gelen uzak ezgilere, şen şakrak seslere kulak verdi.) Umurlarında değil, oysa onlar da ölecek. Ne aptalca. Önce ben öleceğim, onlar daha sonra, ama onların da başına aynı şey gelecek. Oysa onlar gülüp eğleniyor. Aşağılık yaratıklar!"
Sayfa 46 - İş Bankası Kültür Yayınları·Kitabı okudu