Kimileri,
“Sev beni!” diye bağırır, ötekiler,
“Sevme beni!”
diye.
Ama en kötü ve en mutsuzu olan bir bölümü de,
“Sevme beni, yine de bana sadık kal!” diye.
Yaşam benim
için gittikçe daha zorlaşıyordu; beden keyifsiz oldu mu,
yürek de ölgünleşir. Bana öyle geliyordu ki, hiç
öğrenmemiş olduğum, ama yine de çok iyi bildiğim bir
şeyi, yani yaşamayı unutuyordum.
Ama biliyor musunuz niçin
ölülere karşı hep daha dürüst ve daha cömertizdir?
Nedeni basittir!
Onlara karşı bir yükümlülüğümüz
yoktur. Özgür bırakır bizi onlar, zamanımızı rahatça
kullanabiliriz..