pınar öğmen
@Pnrogrtmn
Öyle ya da böyle bana yazılan mektubu yanıtlamam gerektiğini düşündüm ve bu benim için yeterli bir gerekçeydi. çünkü mektupların muhtaç oldukları yegane şey cevaben yazılmış bir başka mektuptur.
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
Bir tanıma tabi olmamanın hürriyeti ile tabiiyetsizliğin yarattığı yoksunluk.
Muhtemelen benim aşk mektupları yazdığım günlerden bugüne dünyamızda bazı hayvanların soyları tükenmiş, bazı göller kurumuş, petrol rezervleri azalmış ve insan evladının nüfusu bir iki katına yükselmiştir.
İnsanın kulağında Örs- Üzengi- Çekiç üçlüsüne ek bir de süzgeç kemiği olsaydı diye düşündüm. Madem dilin kemiği yoktu en azından kulakta fazladan bir kemik daha olabilirdi. Bu sayede bize söylenenler içinden sadece sevdiklerimizi işitebilirdik.
İnsan tek bir koca ağaca benzer. Ağacın boyu uzadıkça daha net görülür ki olgunlaşan meyvelerin dışında çürüyüp kuruyan, pörsüyen bodur kalan taneler olur, dalların uçlarındaki taze filizleri tümü olgunlaşıp yeni sürgün veremez. Kimileri seyrek kimileri kırılacak derecede meyve yüklenmiş dallar aynı ağaçta bulunabilir. Yapraklardan bazıları yaz sonunda bile yeşil kalırken bazısı çabuk düşer.
