Pınar Ünal

Gökyüzü ve yeryüzü gibi uzak ve yabancıydık yine birbirimize.
Reklam
Kimseden fayda yoktu. Halimi o da hissetmemişti. O da yeryüzünü içinde duyumsayanlardan değildi. Ben tek başıma yanmaktaydım.
Varlığımı hisset ne olur! Ben de senin gibi tetikteyim, ben de acı içindeyim! Hisset beni! Varlığımı hisset!
Öyle huzur içinde oturduklarını, ben yanıp tutuşurken onların rahatça yiyip içtiklerini görünce hepsinden nefret ettim.
İnsana mutluluk kadar sağlık katan bir şey yoktur ve en büyük mutluluk da bir başka insanı mutlu etmektir.
Reklam