Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Liberalizm uzun süredir araştırmak, hakkında bir şeyler öğrenmek istediğim bir alandı. Ülkemizde de müspet bir üne sahip değil. Kitabı okuduktan sonra "liberalizm"in ülkemizde gerçekten anlaşılmadığına kani oldum. Bilmiyorum belki de bu zamana kadar liberal geleneğin yazarları tarafından iyi anlatılamamıştır. Ama bu eserin Türk Liberalizminin düşünce alanında büyük bir boşluğu dolduracağı aşikar. Türkiye'de liberalizm denince insanların aklına salt iktisat-ekonomi gelir. Açıkçası ben de işin felsefi boyutunun bu kadar derinlere ulaştığını bilmiyordum ki kitabın bana bu konuda çok büyük bir faydası oldu. Resmen liberalizme açılan bir pencere oldu benim perspektifimden. İnanıyorum ki Sn. Atilla Yayla'nın yararlandığı kaynaklar ve atıfta bulunduğu yazarlar da bana liberalizmi anlamada ve özümsemede yol gösterici bir rehber olacaktır. Bu sebeple kaynakça kısmını da bir kenara not alıp o kitapları da elinizden geldiğince okumaya gayret etmenizi tavsiye ederim.
The Godfather üçlemesini hayranlıkla izlemiş ve etkisinde kalmış bir insan olarak kitabından aynı hazzı alamadığımı itiraf etmeliyim. Bunun bence iki sebebi var. İlki ve en önemlisi filmi, kitabı okumadan önce izlediğim için karakterler kendi düşlediğim karakterler olamadı bir türlü. Yani buna engel olamadım. Michael Corleone ismi her geçtiğinde aklıma Al Pacino geldi. Aynı şekilde Vito Corleone değil de Marlon Brando canlandı gözümde. İkinci sebebi de olay örgüsünde ağırlığı olmayan Johnny Fontane, Nino Valenti (filmde hiç rastgelmediğim bir isim) ve Lucy Mancini gibi karakterlerin gereğinden fazla tasvir edilmesi. Şöyle söyleyeyim. Kitap 548 sayfa. 100 sayfası, belki de daha fazlası bu üç karaktere ayrılmış. Filmi de izleyip olayı bildiğiniz için bu bölümlerde biraz sıkılıyorsunuz. Sonuçta Michael Corleone'nin parlak bir kolej çocuğu olarak başladığı hikayede "Don" olana kadar yükselişinde bu karakterlerin dahli neredeyse hiç yok. 100 sayfalık karakterler miydi ? Bence değildi.
Kitapta dikkatimi çeken ve filmdekine göre bana biraz daha farklı gelen şey ise kitapta "Baba"nın kitabın başından sonuna kadar ana karakter olması, hatta Michael'in olayın sonunda hasımlarını yok etmesi için hazırlanan planın bile Baba'ya ait olmasıydı. Filmde bize izlettirilen ve Michael'a hayran bıraktıran özelliği Michael'in bir mafya babasına göre aşırı derecede zeki olması ve düşman veya dostlarına planını hayata geçirene kadar ipucu vermeyecek kadar ketum olmasıydı. Ama kitabın sonunda anlıyorsunuz ki o muhteşem planı hazırlayan Michael değil Baba Corleone. Bu filmde yer almayan bir ayrıntıydı ki filmdeki Michael kitaptakine göre çok daha karizmatik bir karakter olarak ortaya çıkıyor. Tabii bunda Al Pacino'nun muhteşem oyunculuğa da çok fazla etkili.
Son olarak eklemek istediğim şey ise
