Zaman, tüm hülyalarımızı hurdaya çıkarıyor. Hayallerimiz gibi, hakikatlerimiz de kırılmış. Cemiyetimiz çağa, ferdimiz ise hayata yetişemiyor. Sömürmemişiz, söndürülmemişiz güya. Beri tarafta kendi kendimizi ezip hürriyet ve terakki imkanlarını heba etmişiz. Sefalet ve buhran içinde sürüklenmeyi normal telakki ediyoruz.