Nur
@Polymnia1
Patasana, okuduğum ikinci Ahmet Ümit kitabı. Yazarın dili akıcı olduğu için sıkılmadan okudum. Kitap Esra adında bir arkeoloğun ağzından anlatılıyor. Esra ve arkadaşları kazı için Gaziantep'e gelir. Kazıya başladıkları yerde de Patasana'nın tabletlerini bulurlar. Kitap bi Patasana'nın yaşadıkları bi Arkeologların yaşadıkları şeklinde ilerler. Patasana, tabletlerinde girdiği büyük günahı anlatır. Yasak aşkı Aşmunikal'den babası Araras'dan ve dedesi Mitannuva'dan bahseder. Bu tabletler bulunurken bölgede üç cinayet işlenir. Kazının güvenliği için katil bulunmak zorundadır. Kara Kabir'in yakınlarını kazdıkları için yöre halkı lanetleneceklerini düşünmektedir. O yüzden kitapta sık sık Esra'nın cinayetler hakkında düşüncelerini görürüz. Bunların yanında içindeki karakterlerin de ayrı ayrı hikayelerine değinilmiş. Kitabı okurken yazarın bu hikayelerle kitabı gereksiz uzattığını düşünmüştüm ama kitap bitimine yakın her hikayenin olayları çözümlemedeki rolünü fark ettim. Kitabın sonu beni tatmin etmedi. Çünkü yazar katile son anda karar vermiş gibi hissettim. İnsanların tahmin etmediği kişiyi katil çıkartmak ve insanları şaşırtmak için yaptığı şey beni pek de şaşırtmadı. Bunlar dışında okunulabilir güzel bi kitap.
