Yazar:
Ahmet Ümit
Tahmini Okuma Süresi:
11 sa. 20 dk.
Sayfa Sayısı:
400
Basım Tarihi:
Kasım 2012
İlk Yayın Tarihi:
2000
Yayınevi:
Everest Yayınları
Orijinal Adı:
Patasana
Orijinal Dil:
Türkçe
Orijinal Ülke:
Türkiye
ISBN:
9789752897366
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
Karton kapak
Diğer Baskılar
8 diğer baskı · Tümünü Göster
Patasana
22,5bin okunmaEverest Yayınları · Kasım 2012 · 400 s.
Patasana
4.678 okunmaYapı Kredi Yayınları · Ekim 2019 · 432 s.
Patasana
1.028 okunmaDoğan Kitap · 1 Mayıs 2010 · 402 s.
Patasana (Midi Boy)
486 okunmaEverest Yayınları · 13 Mart 2019 · 536 s.
Patasana (Cep Boy)
132 okunmaEverest Yayınları · 2017 · 520 s.
Patasana
69 okunmaOM Yayınevi · 2000 · 477 s.
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
Geçmişin Sesi, Bugünün Çığlığı...Ahmet Ümit ’in 
Patasana romanı , bir yandan Güneydoğu Anadolu’da yapılan bir kazıyı, diğer yandan binlerce yıl önce yaşamış bir yazman olan Patasana’nın tabletlerine sakladığı itirafları anlatıyor. Kazı ekibinin başına gelen esrarengiz cinayetler, günümüzle geçmişi birbirine bağlıyor. Bir tarafta arkeolojinin tozlu sayfalarından yükselen tarih, diğer tarafta modern dünyanın şiddetle örülü gerçekliği var. Roman, insanlığın değişmeyen acılarını, savaşların ve hırsların sürekliliğini gözler önüne seriyor.
Ahmet Ümit , Patasana ’da polisiye merakını ve tarihi bir zemine taşıyor. Gerilimli cinayet örgüsü ile Hitit uygarlığından kalma dramatik bir anlatıyı ustaca örüyor. Kullandığı dil yalın ama derin; bir yandan okuru sürüklerken, bir yandan da düşündürüyor. Patasana’nın tabletlerinden yükselen sesi, romanı sıradan bir polisiye olmaktan çıkarıp, tarihsel bir ağıt hâline getiriyor.
İlk bakışta bir cinayet romanı gibi dursa da, aslında Patasana insanlığın hiç değişmeyen yüzüyle bizi yüzleştiriyor. Okurken, savaşların yalnızca geçmişe ait olmadığını; bugünün kalbine de kazınmış olduğunu fark ediyorsunuz. Bazı bölümlerde ağır ilerlese de, alıntılara dönüp bakınca romanın derinliğini daha iyi hissediyor insan.
En çok beni etkileyen, Patasana’nın tabletlerinden yükselen o itirafların samimiyeti oldu: geçmişin bir yazmanı bile geriye dönüp pişmanlık duyabiliyorsa, biz bugün hâlâ aynı hataları niçin tekrar ediyoruz?
Patasana , sadece bir polisiye değil; tarihle bugünü, bireyle toplumu, vicdanla suçu aynı potada eriten güçlü bir yüzleşme romanı. Okuru hem sürüklüyor hem de kendi iç yolculuğuna davet ediyor.
Keyifli okumalar dilerim.
Ahmet Ümit ’in Patasana romanı , bir yandan Güneydoğu Anadolu’da yapılan bir kazıyı, diğer yandan binlerce yıl önce yaşamış bir yazman olan Patasana’nın tabletlerine sakladığı itirafları anlatıyor. Kazı ekibinin başına gelen esrarengiz cinayetler, günümüzle geçmişi birbirine bağlıyor. Bir tarafta arkeolojinin tozlu sayfalarından yükselen tarih, diğer tarafta modern dünyanın şiddetle örülü gerçekliği var. Roman, insanlığın değişmeyen acılarını, savaşların ve hırsların sürekliliğini gözler önüne seriyor.
Ahmet Ümit , Patasana ’da polisiye merakını ve tarihi bir zemine taşıyor. Gerilimli cinayet örgüsü ile Hitit uygarlığından kalma dramatik bir anlatıyı ustaca örüyor. Kullandığı dil yalın ama derin; bir yandan okuru sürüklerken, bir yandan da düşündürüyor. Patasana’nın tabletlerinden yükselen sesi, romanı sıradan bir polisiye olmaktan çıkarıp, tarihsel bir ağıt hâline getiriyor.
İlk bakışta bir cinayet romanı gibi dursa da, aslında Patasana insanlığın hiç değişmeyen yüzüyle bizi yüzleştiriyor. Okurken, savaşların yalnızca geçmişe ait olmadığını; bugünün kalbine de kazınmış olduğunu fark ediyorsunuz. Bazı bölümlerde ağır ilerlese de, alıntılara dönüp bakınca romanın derinliğini daha iyi hissediyor insan.
En çok beni etkileyen, Patasana’nın tabletlerinden yükselen o itirafların samimiyeti oldu: geçmişin bir yazmanı bile geriye dönüp pişmanlık duyabiliyorsa, biz bugün hâlâ aynı hataları niçin tekrar ediyoruz?
Patasana , sadece bir polisiye değil; tarihle bugünü, bireyle toplumu, vicdanla suçu aynı potada eriten güçlü bir yüzleşme romanı. Okuru hem sürüklüyor hem de kendi iç yolculuğuna davet ediyor.
Keyifli okumalar dilerim.
Tavsiye ederim, herhangi bir Ahmet Ümit kitabı. Henüz bitirmedim ama sonunda da muhtemelen beklenmedik ve alakasız biri suçlu çıkacak böylece "şaşırtmacalı" bir son göreceğiz
"Ben zalimler çağında yaşayan bir alçaktım. Tanrıların korkak haline getirdiği bir alçak. Alçakların en acınacak olanı, en tiksinti vereni. Yüreğini dalkavukluk, aklını düşmanlıkla besleyen sinsi bir saray yazmanı. Bedenine sinmiş soylu nefretini, görkemli giysilerin yüzündeki derin acıyı, tunçtan daha katı bir mutluluk maskesinin ardına gizleyerek Hatti kralının emrine koşan ikiyüzlü bir tören adamı.
Sevdiği kadın, aşkı uğruna ölürken, kralına bağlılığın vakarıyla ellerini göğsünde kavuşturarak sessiz kalmayı seçen, yeryüzünün en onursuz erkeği. Erkeklerin yüz karası. Aşkı için ölmenin yüceliği yerine, sarayın taş duvarlarında büyüyen kendi değersiz varlığının görkemli gölgesine sığınmaktan çekinmeyen, sefihlerin en rezili.
Ben ölüler içinde yüzen, ben, tanrılar tarafından alnına, 'Sonsuza kadar acılar içinde kıvranacaktır,' yazılan Saray Başyazmanı Patasana."
Ahmet Ümit'ten yine bir ters köşeli, okuru içine alan, yaşatan bir eser. Geçmişle günümüze bir köprü kurduğu gibi polisiyede de son anına kadar sıkılmadan okunan akıcı bir yapıt...
Farklı bir bakış
Ahmet Ümit’in Patasana romanı, iki farklı zamanı iç içe geçiren kurgusuyla dikkat çekiyor. Bir yanda Güneydoğu Anadolu’da arkeolojik kazı yapan bir ekibin hikâyesi, diğer yanda M.Ö. 8. yüzyılda yaşamış Hitit katibi Patasana’nın tabletleri yer alıyor. Günümüzde geçen bölümde, arkeolog Esra ve ekibi hem bölgedeki feodal düzenle hem de devlet baskısı ve gizemli cinayetlerle uğraşırken; geçmişteki tabletler, Patasana’nın aşklarını, ihanetlerini, politik çekişmeleri ve insanlığın değişmeyen zaaflarını ortaya koyuyor. Roman, tarihle bugünü karşılaştırarak insanın iktidar hırsının ve adalet arayışının yüzyıllardır aynı kaldığını gösteriyor.
Ümit, polisiye merakı diri tutarken tarihi ve felsefi boyut katmayı da başarıyor. Doğu ile Batı arasındaki kültürel çatışma, adalet ve vicdan sorgulamaları, kadın karakter Esra’nın varlığıyla birlikte bilim ile toplumsal gerçeklik arasındaki gerilim romana derinlik katıyor. Bölge halkının geleneksel yapısı, doğa betimlemeleri ve siyasi gerilimler de hikâyeyi zenginleştiriyor.
Karakterler arasında Esra, modern ve sorgulayıcı yapısıyla öne çıkarken; Patasana, geçmişten bugüne seslenen bir vicdan gibi görünüyor. Roman, okuyucuyu hem bir cinayet soruşturmasının merakıyla sürüklüyor hem de binlerce yıl öncesinden bugüne insanlık dersleri düşündürüyor.
Sonuç olarak Patasana, Ahmet Ümit’in edebiyatında sadece polisiye değil, aynı zamanda tarihsel ve sosyolojik boyutlarıyla da güçlü bir yere sahip. Hem tarih hem polisiye sevenler için sürükleyici, düşündürücü ve derinlikli bir roman olarak öne çıkıyor.
Binlerce yıllık ilkel bir düşünüş biçiminin yarattığı bir alışkanlık olsada, saçma sapan bir yanılsama sayılsa da, insana mutluluktan çok acı verse de, aşksız geçmiş bir ömür bence fakir bir yaşamdır."
Ben zalimler çağında yaşayan bir alçaktım!Edebiyat
Hikâye Fırat kıyısında kazı yapıp üç bin yıl öncesine ait bazı tabletler bulan bir grup arkeoloğun başından geçiyor. Kazı devam ettikçe bölgede artan gizemli cinayetler, arkeologların üzerinde artan bir baskıya dönüşüyor. Hititli bir saray yazmanı olan Patasana'nın üç bin yıllık itiraflarına şahit olsanız da anlattıkları size hiç yabancı gelmeyecek.
Zira bu toprakların değişmeyen yazgısı şiddet ve aşk değil mi zaten? Parlak Güneydoğu güneşinin karanlık sırları,yüreğimizin yap dediğine aklımızın karşı çıkışının öyküsü..
Tarih kokan bir kitap olması benim içim artı bir puan. Gayet yalın bir dil ve akıcı bir üslup.Guzel, sürükleyici ve bilgi yüklü bir anlatımı var. Geçmiş ve gelecek arasında kurulan bir köprü ile devam ediyor eser. Yalnız şaşırdığım şey gerçekten insan kin denen o duyguya kapıldığı andan itibaren onun oyuncağı oluyor ve kendini kurtarmıyor.Geçmişte yaşanan olaylar, hatalar gelecekte gün yüzüne çıkartılarak alınıyor intikamlar beni gerçekten geren bir durum oldu.
Tahmin edemediğim sonlu kitapları seviyorum. Burda da çok yorum yaptım kendi kendime ve yaptığım hiç bir yorumda geçmeyen birinin katil olarak karşıma çıkması şaşırttı yine.Harmalanan iki farklı hikaye, tarih kokan başarılı bir kurgu olarak dönüyor bize. Araştırmacı ruhuyla keyifle okunan bir eser çıkartmış Ahmet Ümit. Kitabın tabletlerle ilgili olan kısımlarını daha çok beğendim. Ama bu durum ana hikayeden(günümüzden) kopmama neden olmadı. Zaman geçişleri ve ayrılan bölümler oldukça kıvamındaydı. Dili her zamankı gibi yalın, yormadan okutuyor kendini...
Puan vermedi·400 syf.·
2024 17. kitabı
Fırat kıyısında kazı yapıp üç bin yıl öncesine ait bazı tabletler bulan bir grup arkeoloğun başından geçiyor. Kazı devam ettikçe bölgede artan gizemli cinayetler, arkeologların üzerinde artan bir baskıya dönüşüyor. Hititli bir saray yazmanı olan Patasana'nın üç bin yıllık itiraflarına şahit olsanız da anlattıkları size hiç yabancı gelmeyecek.
Zira bu toprakların değişmeyen yazgısı şiddet ve aşk değil mi zaten? Parlak Güneydoğu güneşinin karanlık sırları,yüreğimizin yap dediğine aklımızın karşı çıkışının öyküsü..
İlk sayfalarda kendine bağlamayı başaran bir kitap gerçekten okurken çok eğlendim ama katilin savunması pek de tatmin etmedi beni. İnsanın acımasızlığını, hırsını, ihanetini konu almış ve insanı savunmak için elimizde hiçbir şey bırakmamış. İnsan kötü kabul edelim diyor. Haklı da. Bu kitapta benim karakterim Araras oldu diyebilirim. Onurlu bir yazman..
Ahmet Ümit'i uzun zamandır okumuyordum. Yine gizemli bir sonla bitirmiş kitabı. Harika bir Türkçesi ve insani alıp götüren bir dili var. Kitap su gibi akıyor. Tarihçi olduğum için Hitit konusunda bilgiler vermesi çok hoşuma gitti. O döneme dair bile isteğim kabardı. Kendimi o dönemde yaşarken hayal ettim. Gerçekten bir dönem sececeksem sanırım Hitit dönemi olurdu. Bu yüzden benim ilgili daha fazla çekti. Tavsiye edilir.
Yazar Hakkında
Ahmet ÜmitYazar · 39 kitap
Ahmet Ümit, 1960’ta Gaziantep’te doğdu. 1983’te Marmara Üniversitesi Kamu Yönetimi Bölümü’nü bitirdi. 1985-1986 yıllarında, Moskova’da, Sosyal Bilimler Akademisi’nde siyaset eğitimi gördü. Şiirleri, 1989 yılında Sokağın Zulası adıyla yayımlandı. 1992’de ilk öykü kitabı Çıplak Ayaklıydı Gece yayımlandı. Bunu Bir Ses Böler Geceyi, Agatha’nın Anahtarı, Şeytan Ayrıntıda Gizlidir adlı polisiye öykü kitapları izledi. Hem çocuklara hem büyüklere yönelik Masal Masal İçinde ve Olmayan Ülke kitapları ile farklı bir tarz denedi. 1996’da yazdığı ilk romanı Sis ve Gece, polisiye edebiyatta bir başyapıt olarak değerlendirildi. Bu romanın ardından Kar Kokusu, Patasana ve Kukla yayımlandı. Bu kitapları Ninatta’nın Bileziği, İnsan Ruhunun Haritası, Aşk Köpekliktir, Beyoğlu Rapsodisi, Kavim, Bab-ı Esrar, İstanbul Hatırası, Sultanı Öldürmek,Beyoğlu’nun En Güzel Abisi ve Elveda Güzel Vatanım adlı kitapları izledi. Ahmet Ümit’in, İsmail Gülgeç’le birlikte hazırladığı Başkomser Nevzat-Çiçekçinin Ölümü ve Başkomser Nevzat-Tapınak Fahişeleri, Aptülika (Abdülkadir Elçioğlu) ile birlikte hazırladığı Başkomser Nevzat-Davulcu Davut’u Kim Öldürdü? ve Bartu Bölükbaşı ile birlikte hazırladığı Elveda Güzel Vatanım-İttihatçıların Yükselişi adlı çizgi romanları da bulunmaktadır. Eserleri yirminin üzerinde yabancı dile çevrilmiştir. Yazarın tüm yapıtları Everest Yayınları tarafından yayımlanmaktadır.
