Yaş kemale erince!
Sonra bir bakıyorsun ki,
Eskisi kadar takmıyorsun bazı şeyleri.
Mesela, eskisi kadar özlemiyorsun kimseyi...
Ve kendine ziyan etmiyorsun geceleri...
Çaya biraz daha fazla düşkün oluyorsun,
Ya da kahveyi biraz daha fazla içiyorsun...
Çünkü artık öğreniyorsun ki, kimse senin gibi ince düşünmüyor...
Kimse, kimse için ölmüyor...
Ya da ne bileyim işte,
Kimse gecenin bir yarısı tatlı uykularını senin için bölmüyor...
Hangi duyguyu besliyorsan,İçinde sadece o büyüyor...
Yüreğini bir kalkan bilip sokaklara çıktım
Kahvelerde oturdum çocuklarla konuştum
Sıkıldım dertlendim dostlarımla buluştum
Kapalıydı kapılar perdeler örtük
Silah sesleri uzakta boğuk boğuk
Bir yüzüm ayrılığa bir yüzüm hayata dönük
Üstüme bir silah doğruldu sandım
Rüzgar beline dolandığında bir dalın
Korktum güldüm kendime kızdım
Bana böylesi garip duygular
Bilmem neye gelir nereye gider
Döndüm işte acı yüreğimden beynime sızar
Bugün de ölmedim anne
Şu anda, sana güzel bir söz söyleyebilmek için, on bin kitap okumuş olmayı isterdim" dedi: Gene de az gelişmiş bir cümle söylemeden içim rahat etmeyecek: "Seni tanıdığıma çok sevindim kendi çapımda..."