kucağıma aldım aşkı
baktım olacak gibi değil, kalbime bastım
sen ki benim en kurak toprağımdın
yağmur suyu hürmetine sana kandım
kandım... içe içe yandım.
yalnızlığımsan da, yalnızsan da gel artık
sözüm geçmez oldu kalbimde silkelenen atlara
bitmemiş bir şiir gibi
ya da yitirilmiş, hatırlanmayan
gökyüzünde bile dikiş tutturamayan martılar
artık hangi denize sığar
artık hangi hayali süsler
sanki bir şeyler hep eksik kalacak, bir şeyler
toprağının altında upuzun bir su olacağım
gözlerimle kamaştım bedenine sanki
yağmurun önünde utanmadan ağladım
iki denizfenerinin bana gözkırptığı o gece
silivri'de bile, seni hiç aldatmadım
boynundaki o cumartesi kokusu
nerden geldi, nerden sızdı yalnızlığıma
sana baktıkça içimden koşmak geliyor...
"Benim aklım fikrim sende, senin gelişinde, seni ne zaman göreceğim de, seni nasıl göreceğim de, beni görür görmez ne diyeceğinde ..." Nazım Hikmet Ran
"YAŞAMLA ÖLÜM ARASINDA BİR KÜTÜPHANE VAR," DEDİ,
"BU KÜTÜPHANEDEKİ RAFLAR SONSUZA KADAR GİDER.
HER KİTAP YAŞAMIŞ OLABİLECEĞİN BAŞKA BİR-HAYATI
YAŞAMA ŞANSINI SUNAR SANA.