"Doğadaki her şey anneyi anlatır. Güneş, dünyanın annesidir ve ona duyma yetisini de o verir; dünyayı denizin şarkısı ve kuşların, nehirlerin ilahisi eşliğinde uyutmadan bırakmaz geceleri. Doğurur, besler, yetiştirir onları. Ağaçlar ve çiçekler de meyvelerin, tohumların annesi olurlar sonra. Varoluşun ilk temsili olan anne, güzellik ve sevgiyle dolu, ölümsüz bir ruhtur."
"Sancılı ruh yalnızlıkta huzur bulur. Sürüden ayrılıp iyileşene ya da ölene kadar kendini bir mağaraya hapseden yaralı bir geyik gibi uzaklaştırır insanları acı."
"İnsanlar bize inanmayacaklar çünkü aşkın mevsimlerin yardımı olmadan açan tek çiçek olduğunu bilmiyorlar. Lakin bizi ilk kez bir araya getiren nisan, hayatın kutsallarından da kutsal o vakit değil miydi? Tanrının eli değil miydi ruhlarımızı daha doğmadan birleştirip bizi günler ve geceler boyu birbirimize mahkûm eden? Ana rahminde başlayıp mezarda bitmez insan hayatı; ay ışığı ve yıldızlarla kaplı şu gökyüzünü terk etmez âşık ruhlar ve sezgi sahibi kalpler."