Tanrım, Açamadık içimizi
Artık kavuşmamız mahşere kaldı
Ne yelken ne gemi var limanda
Kaçmak bir uzun sefere kaldı
Mercan bir sahildeymiş gemiler
Bulmak kasvetli günlere kaldı...
Maalesef. Günümüz şiiri bu mudur? Yüklemsiz, devrik temelli, eylemsiz. böyle ise eğer hiç iyiye gitmiyor şiir. Sanırım şairlik ölüyor.
Denemeler güzeldir. Umarım başarılı olur.
İçinden neler söylemek geçiyordu oysa bağıra çağıra:
" Ben neler çektim haberin var mı? Tek başıma nelerle bopuştum ben. Hem de üstüne bir de senşn sevdanın acısını içimde gizledim,ne hallerle. Şimdi geçmiş karşıma, el aleme iyilik yaptığını anlatıyorsun utanmadan canımı yaka yaka! Neredeydin benşm sana ihtiyacım varken? Bu mu senin sevgin? "
Amma velakin Karadeniz ortadan ikiye yarılsa gökten melekler inse iki dünya bir araya gelse yine de söylemedi bunları şimdi. Söylemedi de zaten.
Kitap daha çok kendince yapılan denemelerin öyküler haline getirilmiş şekli gibi. Gayet de olmuş. Size olağanüstü şeyler vadetmiyor. Çok güzeldi, farklıydı gibi iltifatları karşılığı değil ama okumaya değer, begenilecek hikaye ve gözlemler içeriyor. Kendi halinde bir anda kaleme dökülmüş on kadar öykü.
Yalnız bir insanın döktüğü düşünceler gibi.