Aşk bu. Bundan emindi.
Ama o iş öyle değildi. Aşk zor, karmaşık ve acımasızdı, evet ama aynı zamanda kolay olması gereken bir şeydi; rahat ve güvenli olmalıydı.
Çoğu zaman bencilce ya da mantıksızsızca davranıyormuş gibi geliyordu. Ne kadar şanslı olduğunu ve tüm bunlar için şükretmesi gerektiğini biliyordu. Ağlamak için sebebi yoktu. Yine de ağlıyordu işte.
Mutlu olduğunda da üzgün olduğunda da ağlardı ve hayat üzerine geldiğinde ya da her şeyden bunalıp da yüzü yanıyor gibi hissettiğinde sakinleşmenin tek yolu zırıl zırıl ağlamak olurdu.