Valery Legasov
@Proleter1917
Yarınları, yarınlardan umutları olmayanlar öldürür.
HOŞÇA1000Kitap
Şubat'ın son dizelerindeyiz.
Ölüm bir uzak belki bir yakın.
Yaşam ise sonsuz uzak.
Halisülasyonlar içerisindeyiz.
Kan, ter içinde bir kabus misali.
Kanlı güller,
Ve kanlı hayatlar.
Kelebekler intiharın eşiğinde.
Papatyalar ölümden-de beter ölümlerle boğuşmakta...
Sevgiye ihtiyaç bir aşk yaşıyoruz hepimiz.
Sevgisiz ve bu yüzden hadsiz aşklar bunlar.
Âşk kutsallığını yitirmiş,
Şeytani ruhlarla sarılmış biçimde,
Şimdi, şu an, herhangi bir saat·te.
Koca-koca dağların eteklerinde,
Bem-beyaz ve saf kar tanecikleriyle yaşıyoruz
Hayal dünyamızda...
Hayallerimiz kırgın,
Üzgün,
Ve bir o kadar da ölü.
Kara delik gibi yaşadığımız her şey.
İçine çekip yutan,
Ve kendi içinde parçalayan misali.
Parçalayıp yok eden misali bir hayat gibi...
Görüşemiyeceğimiz için üzgünüm Mart.
Belki cennete ki bir ilbahar da görüşürüz.
Hoşçakal en sevdiğim Eylül,
Nisan,
Ve ağustos.
Hoşçakal ilkbahar ve kış.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
pluviophile1000Kitap
Tam olarak nasıl başlıyacağımı,
Nasıl cümleler kuracağımı,
Hangi sözcükleri yan yana getireceği mi,
Bilmiyorum.
Belki biraz cemal Süreyya,
Belki de ahmed Arif misali yazarım.
Ya da en politik can yücel tarzı gibi.
Arzum sen,
Kalbim sen işte,
Anla.
"Mavi renk."
Ruhumun asi,
Gönlümün çocuksu,
Hayatımın özgür temsilcisi...
Yer, gök, deniz mas mavi.
Sonsuzluk,
Onsuzluk,
Hiçsizlik,
Mas mavi...
Bir çiçeğin toprağından koparılıp,
Sevgi temsili adına kurutulması ve
Kitabın arasına konulması gibiyim.
Sahte ve Aldatıcı bir sevgiye düşmüş misali.
Bir bulut üstünde yaşayıp,
Ruhumu ona atfetir~mek istiyorum.
Tabutumun şiirlerle süslenip,
Kitaplardan yapılmasını istiyorum.
Cesedimin mavi güller·le yıkanıp,
Papatyalar'la sarılıp,
Okyanusa atılmasını,
Turna özgürlüğü1000Kitap
Yeni doğumlara gebe bir kentim.
Doğup ve ölüyorum,
Acı ve inatçı bir şekilde.
Babamın hiç hayal edemiyeceği bir hayal şeklinde hemde.
Süpürülüyorum annemin göğsünün içine doğru.
Vuruluyorum hayat isimli biri tarafından//kâhpece...
"Ahh" çekiyorum İstanbul'un sisli havasına.
Özlüyorum ağrının 7 metre dop dolu karını.
Özlüyorum, eski fakirimsi duyguları-mı.
Bir turna kuşunu, içimdeki zindana kilitliyorum.
Gözyaşları'nı içimdeki papatyalar'a "yaşam ediyorum."
Ama,
Ben ölüyorum.
Bildiğiniz ya da düşündüğünüz gibi.
Düşünemediğiniz veyahu bilemediğiniz misali.
Kabus şekli gibi.
Gülleri öpüp, dünyanın ucuna yerleştiriyorum.
Mezar oluyor bana.
Ölüyorum...
Can çekişiyorum.
#şiirlerim