Kimi başında taç ile doğar, kimi elinde kılıçla ben kalemle doğmuşum. Ormanda yol ikiye ayrıldı ben en az kullanılanı seçtim bu hayatımdaki bütün farkı yarattı. Carpe diem
Habil i öldüren Kabil habsedilmiş miydi? Tanrı hapishaneyi yaratmış mıydı? O zaman?Elma yemek mi daha büyük suçtu,kardeşini öldürmek mi? Tanrı insan soyunun zalimlik eyilimini gördükten sonra onları cennetten atsa daha mantıklı bir hikaye olmaz mıydı?
Uzun zamandır onarılmayı bekleyen bir sokak lambası gibi, karanlığıma alışmaya çalışıyorum. Terkedilmiş tarlada başı boş kalmış bir korkuluğum, kargalarını özleyen
Unutmak zamana karşı savunmamızdır. Kalbimizde deli bir ritimle artar zaman. Bedenimiz her saniyenin devinimini hücre hücre hisseder, fakat beynimiz unutmak panzehiriyle avutur bizi.