Dicle

Yeryüzünün gözyaşları hep sabit kalır. Biri ağlamaya başlamışsa, başka bir yerde bir başkasının gözyaşları dinmiştir. Aynı şey gülmek için de geçerlidir.
Reklam
E: Ne ağacı bu? V: Bilmiyorum. Bir söğüt. E: Yaprakları nerede? V: Ölmüş olmalı. E: Daha fazla gözyaşı dökmeyecek.
Esteragon: Ne umuyorsun ki, hep son ana kadar beklersin. Vladimir: Son an... ertelenen umut bilmemneyi hasta eder, kim demişti bunu?
Vladimir diyordum kendi kendime, aklını başına topla; henüz her şeyi denemedin. Sonra da mücadeleyi kaldığı yerden sürdürdüm.
Bazen sonum geliyor sanıyorum. İşte o zaman bir hoş oluyorum.