"İnsanlar için bir kalbim yok gibi.Sevgisiz bir kalp ile bir taş arasındaki benzerlik ne biliyor musun?"dedim alçak bir sesle.
"İkisi de soğuk kalır, hiçbir güç onları ısıtamaz.Hiçbir şey onları canlandıramaz.Taş parçalanıp gidene kadar,kalp ise durana kadar aynı soğuklukta kalır."
Gülümsedim.Acının buruk tebessümü dudaklarımı ele geçirdi.Acı sizi ağlata bilirdi.Ama acıdan gülümseyebiliyorsanız eğer, o acı ruhunuzu çoktan harap etmiş demektir.