Sıradaninsan

Sıradaninsan
Ölüm...
Ölüm hayatın zıddı değildi, bilakis hayatla başlıyordu ve hayatın ta kendisiydi. Ölüme ilerlemenin adı hayat olmuştu. Doğan herkes bu yolu yürüyor ve günü gelince de dünyayı terk edip gidiyordu. Uzun emeller ve ihtiraslar gidişi geciktirmiyor, bilakis hayatı geciktiriyordu.
Sayfa 251
Alıntı
Reklam
Yürüyüşün çilesi, erişilen nimetin dengesiydi.
Bir gerçeğin farkına vardım. Dünyanın hiçbir tertip veya tedbiri imana giden yolları kesemiyor, oraya açılan caddeleri tıkayamıyordu. Çileli oluyordu, sıkıntılı oluyordu ama yolcular hep yolda oluyordu. Yolun sahibi Allah’ tı ve dilediğine yürütüyordu.
Sayfa 187
Alıntı
Darunnedve, eğer hacıların soyunmasından söz ediyorsa yalnızca bedenin değil ruhun da haramlardan soyunmasını sağlamalıdır. Ruhlarınız kara giysilerle katran katran, sonra da kadınların çıplak bedenlerinde leke arıyorsunuz.
Sayfa 29
Alıntı
Suskunluğum sıcak havada giyilen yün kazak gibi canımı sıkıyordu. Onu çıkarmak istiyordum.
Sayfa 23·Kitabı okudu
Alıntı
Geçmiş...
Ben de geçmişi sevmiyorum. Ama ne yazık ki geçmiş beni seviyor. Bazen canlı bir yaratık gibi sırtıma tırmanır, inmek istemez.
Sayfa 13·Kitabı okudu
Alıntı
Reklam