Yüz kez canıma kıymak istedim ancak, daha seviyordum yaşamayı. Bu gülünç zayıflık en uğursuz eğilimlerimizden biridir belki: çünkü hep yere atmak istediğimiz bir yükü sürgit taşımak istemekten daha aptalca bir şey v?ar midir?Varlığından nefret etmek, ama yinede ona bağlı olmak; sonunda yüreğimizi yiyip yiyip yutuncaya kadar ,bizi kemirip tüketen bir yılanı okşamak?