Entelektüelin hakiki aptala dönüşümü. Karşılaştığı kötü muameleyle parçalanmış biri olarak, istese bütün bu kötü komediyi sonlandırabilirdi; hayatı boyunca oynadığı kurban rolünden sıyrılabilir, tüm dekorları yerle bir edebilir, dekor ustaları ve aktörleri imha edebilirdi, ama hiçbir zaman o güçte olmadı.
Bugün bile nasıl sona ereceğini bilmeden deniyorum ki bu da şimdiki beni, yalnızlığı seçen beni büyülüyor. Her şeyi daha da anlaşılmaz kılan sözcüklerin ne anlama geldiğini merak etmeyi uzun zaman önce bıraktım.
Beni sarsan, umutsuzluğa sürükleyen, neredeyse her gün dikkatimi dağıtan kaderin oyunları, onları açıkça görebildiğim zaman üzerimdeki etkilerini kaybeder; dikkatlice gözlemleyebildiğim hiçbir şey beni rahatsız edemez, incitemez. Var oluşumuzun net bir görüntüsünü elde etmek, ama yalnızca iç yüzünü görmekle kalmayıp içindeki en parlak ışığı bile her gün yakalamak; onunla başa çıkmanın tek yoludur.