Bu şəhərdə kimsə yoxdur
Rövşən Abdullaoğlunun yaradıcıllığında ilk oxuduğum kitabdır.Çox sevilməsi isə daha çox diqqətimi çəkdi.Yəni bu əsəri möhtəşəm edən nədirki bu qədər sevilir?Əsəri oxuyanda tam aydınlığı ilə bu mənanı dərk etdim.Həmçinin yazarı sevdirən əsər oldu.Davamlı olaraq digər kitablarını oxumağa sövq etdi.
Kitabda hər kəs özünü az da olsa görə bilər.Həyatda həqiqətəndə bu cür obrazda olan(yəni bu obrazlar xüsusiyyətində)insanlar var.Əsas qəhrəmanlarımız olan Villi və Visam tam fərqli xasiyyətlərə malik obrazlardır.Ancaq əsərdə tək bu obrazlar deyil:Valideynlər,digər övladlar,həkim,xəstələr ümumiyyətlə hər biri eyniylə həyatdakı insanları ifadə edir.Villi həyata qapanıq şəkildə baxan obrazdır ancaq bunun səbəbi tək özündə deyil,ailədən,cəmiyyətdən,valideylərdən həmçinin irəli gəlir.Visam isə bu qədər acı çəkməsinə baxmayaraq həyata müsbət yanaşır.Əslində bununla insanların həyata baxış tərzini göstərmiş olur,yazar.Hər iki qəhrəmanın acı çəkməsiylə necə bir insanlara dönüşdüyünü göstərir.
Məncə əsərdən bu qədər kifayətdir.İndi isə əsərə olan fikirlərimi davam edim.
Əsər çox mükəmməldir.Həm müəllif burda bizə yeni məlumatlar verir,ayrıca çox sevdim bu məqsədini.Həm dini yanaşmaları ilə də bizə düzgün yol göstərmişdir.
Son olaraq hər zaman qarşımıza bizə güc,motivasiya verən insanlar çıxmasını diləyirəm:)