Kimi zaman sessizlik, dua, bir dostla dertleşmek ya da kalbe iyi gelen bir kitap; en derin uykudan bile daha şifalı olur. Çünkü insanı ayakta tutan kasları değil, kalbidir. Maddi yorgunluk bedeni çökertir, manevi yorgunluk insanı hayattan düşürür.
Sayfa 110
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Bir insanın en sessiz yenilgisi… Kalp hâlâ severken kaderin “olmaz “demesi.
Sayfa 100
İnsan en çok da sevilirken sabretmeyi, severken yanmayı özlüyor.
Sayfa 99
Eskiden aşklar insanı eksilterek öğretirdi… Şimdi acıdan kaçıp eksik seviyoruz.
Sayfa 98