Nazmiye
@Qelema
Siyah Kalem:
Acıların, umutların ve gerçek hayatın izlerini taşıyan kısa ama derin hikâyelerden oluşan bir eser.
Nazmiye Yılmaz
Yazar
“Siyah Kalem”
Fotoğrafçılık
İstanbul
Trabzon Sürmene Oylum Köyü
21 okur puanı
Nisan 2026 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Reklam
Siyah Kalem
Gitmek…
Öyle bir gitmek ki,
arkana bakmadan değil,
arkanda bıraktığın acıyla yürümek.
Bazen insan anlıyor;
kalmak yetmiyor,
sevmek yetmiyor,
hatta bazı aşklar sadece yormak için geliyor hayata.
Aşk nedir diye soruyorlar bazen.
Bence herkesin içinde başka bir cevabı var.
Kimine göre mucize,
kimine göre yarım kalmış bir yara.
Ben artık şunu öğrendim;
insan önce kendine iyi gelmeyi bilmeli.
Kendine saygısı olmayanın sevgisi de eksik kalıyor.
Çünkü sevgi sadece “seni seviyorum” demek değil,
incitmemeyi bilmek,
susarken bile karşındakini kırmamaktır.
En güzel sevgi belki de budur;
önce insanın kendine sahip çıkması,
sonra karşısındaki insana saygı duyması.
Gerisi zamanla ya gerçek oluyor…
ya da sessizce bitiyor.
Siyah Kalem – Üç Kitaplık Bir Yolculuk
1. Kitap – Başlangıcın Sessizliği
İlk kitap, bir kalemin titreyen ucundan doğdu.
Geçmişin yaraları, çocukluğun eksik kalan cümleleri, bir annenin suskunluğu, bir çocuğun iç çekişi…
Siyah kalem burada ilk kez konuştu.
Her satırda biraz korku, biraz cesaret vardı.
Yazdıkça iyileşen ama her kelimede yeniden kanayan bir yürekti bu.
2. Kitap – Derinleşen İzler
İkinci kitapta artık kalem susmadı.
Daha cesur, daha karanlık, daha gerçekti.
Kadınların sesi oldu, kayıpların sesi oldu, içindeki çocuğun çığlığı oldu.
Geçmiş sadece hatırlanmadı… yeniden yaşandı.
Ve her hikâye bir iz bıraktı:
okuyanın kalbinde ağır ama unutulmaz bir iz.
3. Kitap – Yüzleşme ve Güç
Üçüncü kitap… artık kaçış yok.
Ne geçmişten ne acılardan.
Bu kitapta siyah kalem sadece yazmıyor, hesap soruyor.
Bir kadının yeniden doğuşu, bir insanın kendiyle yüzleşmesi…
Kırık parçaların birleşip bir güce dönüşmesi.
Ve sonunda şu kalıyor:
Siyah kalem sadece yazmadı…
bir hayatı, bir acıyı, bir direnişi anlattı.
Siyah Kalem – Üç Kitaplık Bir Yolculuk
1. Kitap – Başlangıcın Sessizliği
İlk kitap, bir kalemin titreyen ucundan doğdu.
Geçmişin yaraları, çocukluğun eksik kalan cümleleri, bir annenin suskunluğu, bir çocuğun iç çekişi…
Siyah kalem burada ilk kez konuştu.
Her satırda biraz korku, biraz cesaret vardı.
Yazdıkça iyileşen ama her kelimede yeniden kanayan bir yürekti bu.
2. Kitap – Derinleşen İzler
İkinci kitapta artık kalem susmadı.
Daha cesur, daha karanlık, daha gerçekti.
Kadınların sesi oldu, kayıpların sesi oldu, içindeki çocuğun çığlığı oldu.
Geçmiş sadece hatırlanmadı… yeniden yaşandı.
Ve her hikâye bir iz bıraktı:
okuyanın kalbinde ağır ama unutulmaz bir iz.
3. Kitap – Yüzleşme ve Güç
Üçüncü kitap… artık kaçış yok.
Ne geçmişten ne acılardan.
Bu kitapta siyah kalem sadece yazmıyor, hesap soruyor.
Bir kadının yeniden doğuşu, bir insanın kendiyle yüzleşmesi…
Kırık parçaların birleşip bir güce dönüşmesi.
Ve sonunda şu kalıyor:
Siyah kalem sadece yazmadı…
bir hayatı, bir acıyı, bir direnişi anlattı.
ŞİİR.. SİYAH KALEM – KIRIK KAHKAHADAN DOĞAN KADIN .. Nazmiye Yılmaz
Köşe Blog Yazıları
SİYAH KALEM – KIRIK KAHKAHADAN DOĞAN KADIN
Bir kadın varmış…
Otuz sekiz yaşında.
İçinde hiç büyümeyen bir çocuk taşırmış.
Okumayı, yazmayı, kendini anlatmayı istemiş…
Ama kelimeler bazen
En çok seveni bile terk edermiş.
Çocukluğu…
Yarım kalmış bir oyun gibiymiş.
Koşmak istermiş ama
Ayağı hep bir yere takılırmış.
İçinde bir eksiklik büyürmüş
Adı konulamayan.
Zaman geçermiş…