Betül
@RBetul__
Buralarda dünya diye bir şey vardı.
Duygu vardı duygudaşlık vardı. İnsanın insan hâlinden anladığı, komşusu açken kendisi uyuyamayanların yaşadığı bir dünyaydı. Yardım, fedakârlık, iyilik diye bir şeyler vardı. İyiler saf, aptal, budala diye horlanmamış, kötüler enerjik ve özgürlükçü diye yüceltilmemişti daha.
Çırpınırdı Karadeniz...
Sabahattin Ali'ye Dışarda deli dalgalar/ Gelip duvarları yalar mısralarını söyleten de Karadeniz'dir, bir bayrağa bakarak çırpınan deniz de.
Amin
Gelgeç olmasın bu gö-rüş-me. Aramızda bir gül bağı olsun. Su üzerinde yazılmış yazı olmasın. İzi kalsın, alnımda yazı olsun. Ondan sonrası olursa sessizlik olsun.
Sitemimdir biline. Yanımdan akıp gittin. Beni görmedin. Oysa ben, tanınmayacak hâlde olsam da o ben'im. De bana. Sen o sen değil misin?
Dünya dedikleri gölgelikte...
Sıcak bir günde bir ağaç gölgesi bulmuşum ben. Bir an soluklanmışım. Sonra kalkıp yoluma devam edecekmişim.